گل: ادينهو (85)

داور: احمد صالحي، مراد اسحاقيان، علي سنجري

اخطار: مرتضي ابراهيمي، جلال اميديان، فرزاد حسين خاني، روح الله بيگدلي(مس)، علي نظر محمدي، محسن سلطاني، شهرام هراتي(داماش)

هفته سي و دوم ليگ برتر فوتبال كشور، ورزشگاه باهنر كرمان، تماشاگر: ده هزار نفر

مس: مهدي رحمتي، مرتضي ابراهيمي، علي حمودي، جلال اميديان، فرزاد حسين خاني، امير حسين صادقي، فرزاد آشوبي، روح الله بيگدلي، ادينهو ( مهدي كياني 90)، فراز فاظمي( مجيد خدابنده لو 87)، مهدي رجب زاده ( زالدرون 60) مربي: پرويز مظلومي

داماش: علي نظر محمدي، محسن سلطاني، علي عشوري زاد، محمد مختاري، آلن دراگويچ، مهدي نوري، امير حسين يوسفي، شهرام هراتي (افشين چاوشي 67)، محمد سياه، محمد رضا مهدوي، آدريانو آلوز (مهدي آقازاده 75)  مربي: استانكو پاپلكويچ

آیا این بار هم آزموده را آزمودن خطاست؟!

مسعود شجاعی پس از به ثمر رساندن گل چهارم اوساسونا به آتلتیکو مادرید. یاران او و نکونام با این برد چهار پله در جدول لالیگا صعود کردند. (عکس از سایت یوفا)

غرور، غرور و غرور

عربستان برای برد به ایران آمده بود. این امر را زمانی که عرب­ها گل تساوی را به ثمر رساندند به وضوح قابل تشخیص بود. آن زمانی­که بازیکنانشان در دیدگان بهت زده­ی هواداران با خشونت مفرط توپ را از دست حسن اشجاری قاپیدند تا به سرعت روی نقطه­ی وسط زمین بکارند و بازی را شروع کنند. شجاعت عرب­ها در بازی مقایل تیم ما واقعا ستودنی بود. آن­ها می­دانستند که مقابل تیم ایران بازی می­کنند . همچنین می­دانستند با شکست یا مساوی ترک کردن ایران باید عطای جام جهانی را به لقایش ببخشند. اما مربی و بازیکنان ایران عربستان را با یک تیم درجه چندم آسیا اشتباه گرفته بودند.
باخت مقابل تیم ملی عربستان تلخ است. حتی یادآوری آن شکست و نوشتن پیرامون آن نیز کاری مشکل و طاقت­فرساست. به گفته­ی سرمربی؛ تیم ملی فوتبال برد و باخت دارد، اما باخت برابر عربستان آنهم در استادیوم آزادی و در حضور صدهزار هوادار هیچ توجیهی نمی­تواند داشته باشد. دایی در گفته هایش پس از بازی به این نکته اشاره می­کند که: «مگر يك تيم چند بازي مي‌تواند پيروز شود و برد و باخت در فوتبال هر كشوري وجود دارد.» لازم است به ایشان یادآوری کنیم مگر یک تیم در چند بازی می­تواند مساوی کند؟ منظور دایی از برد اصلا مشخص نیست. بهتر است ایشان نگاهی به جدول بیندازند تا متوجه شوند تیم ما تنها یک برد مقابل کره شمالی دارد و برابر تیم­های امارات، کره جنوبی و عربستان در بازی رفت به تساوی اکتفا کرده است. مربی تیم ملی شکست مقابل عربستان را از گردن خود رد می­کند و به قول معروف با انداختن توپ به زمین بازیکنان سعی در توجیه این نتیجه دارد. تا جایی که پس از بازی درباره­ی اشتباهات تاکتیکی تیم ملی می­گوید: «اين مسائل را بازيكنان بايد از 12 سالگي ياد بگيرند و من نمي‌توانم خود به ميدان بروم و اين نكات فردي را به بازيكنانم گوشزد كنم.» باید از ایشان پرسید پس نقش کادر فنی تیم چیست؟ اگر باریکنی کوچکترین نکات تاکتیکی را نمی­داند یا به قول وی از 12 سالگی یاد نگرفته است چرا باید در ترکیب اصلی قرار گیرد یا حتی به تیم ملی دعوت شود؟ یادمان نرفته مربی محترم تیم ملی در ده دقیقه­ی پایانی بازی به نیمکت­شان چسبیده بودند و شجاعت استفاده از سومین تعویض­شان را هم نداشتند. هرچند دایی معتقد است که تیم ملی مقابل عربستان بسیار خوب بازی کرد و او به واسطه­ی این بازی خوب از بازیکنانش کاملا راضی است اما باید به ایشان گوشزد کنیم دیدگاه مردم نسبت به بازی تیم ملی و عملکرد بازیکنان کاملا با دیدگاه ایشان تفاوت دارد. از سخنان ایشان مبنی بر اینکه «همه منتظر چنین روزی بودند تا تیم ملی شکست بخورد» اینطور استنباط می­شود که ایشان حتی به خودشان هم اعتماد ندارند و با منتقل کردن این احساس، نداشتن اعتماد به نفس، به بازیکنان تیم ملی موجبات کسب چنین نتایجی را فراهم می­کنند.
بدون شک اصلی ترین مقصر این شکست تلخ و تاریخی که تا مدت­ها در اذهان علاقمندان تیم ملی باقی خواهد ماند کسی نیست جز کادر فنی که با مهره چینی ناهمگون، عدم بازی­خوانی مناسب، استفاده­ی نامناسب از سه حق قانونی تعویض و جای گرفتن غرور به جای منطق باعث رقم خوردن این نتیجه شدند.