چهار سال گذشت. یادمان نرفته که چهار سال قبل چگونه یونان با مربی­گری «اتو ریهاگل» مرد آلمانی خود یک به یک حریفان را ازپیش رو برداشت و تاج قهرمانی را بر سر گذاشت. حالا پس از چهار سال دوباره اروپا را تب فوتبال گرفته است. تبی که همیشه در بازی­های باشگاهیی قاره­ی سبز وجود دارد اما جام ملت­های اروپا چیز دیگری است. Euro 2008 امسال در دو کشور سوییس و اتریش برگزا می­شود. تورنمنتی که غایبان بزرگی را هم دارد. غایبانی که سرآمد همه­ی آن­ها تیم ملی فوتبال انگلیس است. بدون شک حضور انگلیسی­ها در این رقابت­ها هیجان آن­را دوچندان می­کرد. با توجه به قهرمانی منچستر یونایتد در لیگ برتر جزیره و هم­چنین قهرمانی این تیم در Champions league و حضور دو تیم دیگر انگلیسی یعنی چلسی و لیورپول در جمع چهار تیم برتر قاره، این انگیزه را در جمع شاگردان «فابیو کاپلو» بوجود می­آورد تا برای قهرمانی در اروپا هم عزم خود را جزم کنند. اما آن­ها صعود نکردند و حال مجبورند در خانه­های خود بنشینند و بازی­ها را از تلویزیون نگاه کنند.

یکی از اتفاقات ویژه­ی این جام هم­گروهی تیم­های ایتالیا، فرانسه، هلند و رومانی در گروه C این رقابت­هاست. سه قدرت برتر فوتبال اروپا به همراه بکب از تیم­های خوب اروپای شرقی یعنی رومانی گروه «مرگ» این تورنمنت را بوجود آورده­اند. ایتالیایی­ها که با مربی­گری «مارچلو لیپی» توانستند بعد از 16 سال جام جهانی را به چنگ آورند حال با مربی­گری «روبرتو دونادونی» در صدد کسب دومین قهرمانی خود در اروپا هستند. قهرمان جهان که از تنها قهرمانی­اش در اروپا 40 سال می­گذرد از تمام داشته­هایش استفاده کرده است و اسب خود را برای قهرمانی زین کرده است. حریف ایتالیا در فینال جام جهانی یعنی فرانسه که جام قهرمانی را در ضیافت پنالتی­ها به رقیبش واگذار کرد آخرین قهرمانی­اش در اروپا را با پیروزی مقابل همین ایتالیا بدست آورده است. بیاد داریم که در فینال رومانتیک euro2000 چگونه تا اواخر بازی لاجوردی پوشان 1-0 از رقیب خود جلو بودند اما به میدان آمدن سیلوین ویلتورد و دیوید ترزگه کار را برای ایتالیایی­ها سخت کرد. ابتدا ویلتورد گل تساوی را زد، سپس ترزگه در وقت اضافه گل طلایی را وارد دروازه­ی ایتالیایی­ها کرد. حال باید دید «دومنک» مربی فرانسه می­تواند انتقا فینال 2006 را از ایتالیا بگیرد یا نه. اما نارنجی­پوشان هلند با مربی­گری «مارکو فان باستن» و ستارگانی چون «ون نیستلروی»، «کویت»، «فان پرسی» و ... چگونه به مصاف دو حریف قدرتمند خود خواهند رفت. ضمن این­که نمی­توان در این گروه از رومانی غافل شد. تیمی که در میادین بزرگ همواره پرقدرت ظاهر می­شود.

گروه­بندی و برنامه­ی بازی­های Euro2008 به شرح زیر است:

گروه A: سوئیس، چک، پرتغال، ترکیه،

گروه B: اتریش، کرواسی، آلمان، لهستان،

گروه C: رومانی - فرانسه، هلند - ایتالیا،

گروه D: اسپانیا، روسیه، یونان، سوئد،

برنامه کامل سیزدهمین دوره مسابقات فوتبال جام ملت های 2008

کشورهای سوئیس و اتریش از شنبه 18 خرداد تا روز یکشنبه 9 تیر به مدت 23 روز میزبان 16 تیم برتر اروپا هستند که برای کسب سیزدهمین جام قهرمانی قاره سبز تلاش خواهند کرد:

مرحله مقدماتی:

شنبه - 18/3/87

گروه A

مسابقه شماره 1 : سوئیس - چک، ساعت 20:30، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل

مسابقه شماره 2 : پرتغال - ترکیه، ساعت 23:15، ورزشگاه استاد دو ژنو

یکشنبه - 19/3/87
گروه B
مسابقه شماره 3 : اتریش - کرواسی، ساعت 20:30، ورزشگاه ارنست هاپل وین 
مسابقه شماره 4 : آلمان - لهستان، ساعت 23:15، ورزشگاه وورترزه کلانگفورت

دوشنبه - 20/3/87

گروه C

مسابقه شماره 5 : رومانی - فرانسه، ساعت 20:30، ورزشگاه لتزی گراند زوریخ

مسابقه شماره 6 : هلند - ایتالیا، ساعت 23:15، ورزشگاه استاد دو سوئیس وانکفورت برن

سه شنبه - 21/3/87
گروه D
مسابقه شماره 7 : اسپانیا - روسیه، ساعت 20:30، ورزشگاه تیوولی اینسبروک
مسابقه شماره 8 : یونان - سوئد، ساعت 23:15، ورزشگاه زیتسن هایم سالزبورگ

چهارشنبه - 22/3/87
گروه A
مسابقه شماره 9 : جمهوری چک - پرتغال، ساعت 20:30، ورزشگاه استاد دو ژنو
مسابقه شماره 10 : سوئیس - ترکیه، ساعت 23:15، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل

پنجشنبه - 23/3/87
گروه B
مسابقه شماره 11 : کرواسی - آلمان، ساعت 20:30، ورزشگاه وورترزه کلانگفورت
مسابقه شماره 12 : اتریش - لهستان، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

جمعه - 24/3/87
گروه C
مسابقه شماره 13 : ایتالیا - رومانی، ساعت 20:30، ورزشگاه لتزی گراند زوریخ
مسابقه شماره 14 : هلند - فرانسه، ساعت 23:15، ورزشگاه استاد دو سوئیس وانکفورت برن

شنبه - 25/3/87
گروه D
مسابقه شماره 15 : سوئد - اسپانیا، ساعت 20:30، ورزشگاه تیوولی اینسبروک
مسابقه شماره 16 : یونان - روسیه، ساعت 23:15، ورزشگاه زیتسن هایم سالزبورگ

یکشنبه - 26/3/87
گروه A
مسابقه شماره 17 : سوئیس - پرتغال، ساعت 23:15، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل
مسابقه شماره 18 : ترکیه - جمهوری چک، ساعت 23:15، ورزشگاه  ورزشگاه استاد دو ژنو

دوشنبه - 27/3/87
گروه B
مسابقه شماره 19 : لهستان - کرواسی، ساعت 23:15، ورزشگاه وورترزه کلانگفورت
مسابقه شماره 20 : اتریش - آلمان، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

سه شنبه - 28/3/87
گروه C
مسابقه شماره 21 : هلند - رومانی، ساعت 23:15، ورزشگاه استاد دو سوئیس وانکفورت برن
مسابقه شماره 22 : فرانسه - ایتالیا، ساعت 23:15، ورزشگاه لتزی گراند زوریخ

چهارشنبه - 29/3/87
گروه D
مسابقه شماره 23 : یونان - اسپانیا، ساعت 23:15، ورزشگاه زیتسن هایم سالزبورگ
مسابقه شماره 24 : روسیه - سوئد، ساعت 23:15، ورزشگاه تیوولی اینسبروک

مرحله یک چهارم نهایی:
پنجشنبه - 30/3/87
مسابقه شماره 25 : تیم اول گروه A - تیم دوم گروه B، ساعت 23:15، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل

جمعه - 31/3/87
مسابقه شماره 26 : تیم اول گروه B - تیم دوم گروه A، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

شنبه - 1/4/87 
مسابقه شماره 27 : تیم اول گروه C - تیم دوم گروه D، ساعت 23:15، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل

یکشنبه - 2/4/87

مسابقه شماره 28: تیم اول گروه D - تیم دوم گروه C، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

مرحله نیمه نهایی:
چهارشنبه - 5/4/87
مسابقه شماره 29: برنده بازی شماره شماره 25 - برنده بازی شماره 26، ساعت 23:15، ورزشگاه  سنت ژاکوب بازل

پنجشنبه - 6/4/87
مسابقه شماره 30: برنده بازی شماره 27 - برنده بازی شماره 28، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

فینال:
یکشنبه - 9/4/87

مسابقه شماره 31: برنده بازی شماره 29 - برنده بازی شماره 30، ساعت 23:15،  ارنست هاپل وین

آیا محبوبیت تیم ملی از بین رفته است؟

هر چند «جواد خیابانی» در طول بازی ایران و امارات مدام از حضور سی و پنج هزار نفری و  چشمگیر هواداران [البته از نظر خودش] تیم ملی تعریف می­کرد، اما همه انتظار استقبال بیشتری از این بازی داشتند حتی «برونو متسو» مربی اماراتی­ها که قبل از بازی اظهار داشته بود که از حضور در استادیوم آزادی و جو وحشتناک آن ترسی ندارم. در حالیکه بوضوح می­شد ترس را ار حرف­های او خواند. شاید متسو هم انتظار حضور صدهزار نفر هوادار ایرانی در استادیوم داشت تا هم امارات را شکست بدهیم و هم انتقام پافشاری­شان نسبت به تغییر نام خلیج فارس به نام جعلی عربی را از آن­ها بگیریم.

یادمان نرفته که دو هفته قبل و در یک روز میان هفته و در بازی پایانی لیگ برتر بین تیم­های پرسپولیس و سپاهان علاوه بر پرشدن ظرفیت کامل استادیوم هواداران بسیاری هم پشت در ماندند. آیا این بدین معنی است که مثلا تیمی باشگاهی مانند پرسپولیس از تیم ملی بیشتر هوادار دارد؟ آیا در این بازی حساس که نتیجه­ی آن دقیقا در وضعیت صعودمان به مرحله­ی بعد تاثیر دارد از یک شهر 10 میلیونی تهران تنها 35 هزار نفر علاقمند به حمایت تیم ملی در استادیوم بودند؟ ضمن این­که تیم ملی تنها یک بار دیگر در این استادیوم میزبان خواهد بود و باید دو بازی سخت خارج از خانه برابر امارات و سوریه انجام دهد.

براستی اگر تیم ملی محبوبیتش را در تهران از دست داده بازی­های این تیم به شهرهای دیگر کشور منتقل کنید تا استقبال بیشتری از بازی­های این تیم صورت گیرد. همان کاری که در کشورهای اروپایی مانند آلمان، ایتالیا و انگلیس انجام می­گیرد. نمونه­ی آن­را در ژاپن هم دیدیم که علاوه بر توکیو شهرهایی مثل یوکوهاما و اوزاکا هم میزبان بازی­های تیم ملی­شان هستند.

چرا با یک مهاجم؟

نمی­دانم چرا با این­که «علی دایی» مربی تیم ملی فوتبال کشورمان می­دانست که ما به سه امتیاز بازی با امارات احتیاج مبرمی داریم، در بازی با آن تیم از یک مهاجم استفاده کرد؟ بیرون ماندن «محسن خلیلی» بهترین مهاجم حال حاضر فوتبال کشور چه توجیه منطقی می­تواند داشته باشد؟ او هم­چنین  دو هافبک دفاعی یعنی «آندو» و «نکونام» را به میدان فرستاد. منکر توانایی­های این دو بازیکن نیستیم اما یک فصل نمیکت­نشینی برای تیموریان و یک فصل مصدومیت برای نکونام هر بازیکنی را از فرم آرمانی دور می­کند. بیرون ماندن «جباری» هم از لیست 18 نفره تیم که می­توانست در نیمه­ی دوم بار تهاجمی تیم را بیشتر کند، خودش جای سوال دارد. «مسعود شجاعی» اگرچه در نیمه­ی اول یکی از معدود خوب­های میدان بود در نیمه­ی دوم با تدبیر برونو متسو به بازیکنی بیکار بدل شد. همان بلایی که سر نیکبخت هم آمد.

این­ها مسایلی بود در بازی رفت تیم ملی با امارات گرد تیم گذشت و این بازی فرصتی بود که مانند بازی با کویت سوخت. حال با پیروزی سوریه برابر کویت وضعیت از آن­چه که بود خطرناک­تر شده است. حال دیگر دایی و تیمش محکوم به برد در هر سه بازی برگشت هستند تا فاجعه­ی حذف در مرحله­ی اول مقدماتی جام جهانی هرگز اتفاق نیفتد.

تیم فوتبال «آ اس رم» موفق شد با شکست «اینترمیلان» فاتح جام حذفی ایتالیا شود. آن­ها [رمی­ها] توانستند در استادیوم خانگی خود یعنی «المپیکو» دو بر یک و با گل­های «فیلیپ مکسس» و «سیمونه پروتا» قهرمان «سری آ» را شکست دهند. «فرانچسکو توتی» کاپیتان تیم علی­رغم اینکه به علت مصدومیت در بازی حضور نداشت در جشن قهرمانی به یارانش پیوست و «کوپا ایتالیا»  بالای سر برد.

رمی­ها تا پایان فصل هم­چون سایه­ای بدنبال اینتری­ها بودند. اینتری که در دو دوره­ی گذشته­ی سری آ قهرمان شده بود و امسال هم نیز با تفکرات «مانچو» قصد تمدید قهرمانی خود داشت. اما تزلزل­های پایان فصل آب و مشکی­پوشان میلانی این فرصت را به بازیکنان رم داد تا خود را به این تیم نزدیک کنند. دیدیم که در روز پایانی کالچو اینتر با 82 امتیاز در صدر جدول قرار داشت و رم با 81 امتیاز در رده­ دوم. وقتی دو تیم در آخرین مصاف خود در سری آ به میدان رفتند هر دو برای کسب اسکودتو شانس داشتند. حتی رمی­ها در بازی با کاتانیا تا دقیقه­ 61 قهرمان ایتالیا بودند اما به میدان آمدن «ابراهیموویچ» برای اینتر در مصاف آن­ها با پارمایی که در معرض سقوط قرار داشت، کاخ آرزوهای رمی­ها را خراب کرد. زیرا او با به ثمر رساندن دو گل، جام قهرمانی را در صدمین سال تاسیس باشگاه اینتر میلان، نصیب یاران مانچینی کرد. این دو گل چنان بر روحیه­ی رمی­ها تاثیر گذاشت که آن­ها در دقیقه­ی 81 گل مساوی را از کاتانیا دریافت کردند تا به همان مقام دومی بسنده کنند.

بعد از قهرمانی اینتر در ایتالیا رمی­ها جریان تازه­ای را براه انداختند و با عنوان کمک داوران به اینتر جهت رسیدن به مقام قهرمانی سعی در یافتن آرامش بودند و برای اثبات برتری­شان نسبت به اینتر جام حذفی را بهترین فرصت برای انتقام دیدند و در میان هواداران پر شور خود ابتدا با گل زیبای مکسس در اواخر نیمه­ی اول پیش افتادند. آ­ن­گاه در 54 ووچینیچ در مصاف با تولدو دروازه­بان اینتر توپ به پروتا سپرد تا او دروازه­ی خالی را باز کند. هر چند «پله» بازیکن 21 ساله و پرتغالی اینتری­ها شش دقیقه بعد با شوتی سنگین اختلاف به حداقل رساند اما نتیجه­ی دو بر یک تا انتهای بازی باقی ماند و رم قهرمان شد.

این نهمین قهرمانی رم در کوپا ایتالیا بود و آن­ها با این قهرمانی موفق شدند با رکورد یوونتوس برابری کنند.