هر چند تیم فوتبال مس کرمان با 34 امتیاز از 26 بازی در رتبه­ی دهم لیگ برتر قرار دارد اما منقدین قلعه­نویی هم عملکرد وی را در مس خوب ارزیابی می­کنند. به خصوص پیروزی تیم او مقابل سایپا و استقلال که نقاط عطف کارنامه­اش در مدت کوتاه مربی­گری­اش در مس به شمار می­آیند. ولی در این برهه از لیگ قلعه­نویی و تیمش می­بایست دورانی متفاوت با آنچه که قبلا با آن روبه­رو شده­اند تجربه کنند. مسی­ها که آخرین بازی خود را در شیراز و در مقابل برق این شهر 2 – 1 واگذار کرده­اند، سه بازی به مراتب سخت­تر در پیش دارند. آن­ها که بازی مساوی با برق را تنها به خروج مبتدیانه­ی «رحمتی» دروازه­بان ملی­پوش­شان از دست دادند، در این هفته [هفته­ی بیست و هفتم] باید پذیرای صباباتری، تیم سوم جدول، باشند. در این چند ساله بازی­های این دو تیم [مس و صبا] جذاب و مهیج بوده­است. این دو تیم تاکنون پنج بار با هم بازی کرده­اند، دو بار در لیگ دسته­ی اول و سه بار هم در لیگ برتر که سه بازی آن با جنجال و حواشی فراوان همراه بوده. بیاد بیاوری که بازی برگشت دو تیم در فصل قبل در کرمان که با پیروزی 3 – 2 صبایی­ها توام شد، آن­قدر حاشیه داشت که «عادل فردوسی­پور» 30 دقیقه از وقت برنامه­اش را به آن اختصاص داد. او [فردوسی­پور] این کار را چند سال پیش هم پس از بازی دو تیم در لیگ دسته­ی اول، که در آن داور بازی از «مهدوی»، مدیرعامل وقت مس، چند ضربه «مشت سنگین!» دریافت کرد، انجام داده بود.

اما بازی رفت دو تیم در همین لیگ را مس با تک گل «علی مولایی»، بازیکن دوپینگی خود، در صباشهر به نفع خود به پایان برده بود و اکنون صبایی­ها که آن­ها هم به مانند مس مربی خود را تغییر داده­اند و «یحیی گل­محمدی» محبوب را به جای «ضیایی» بر روی نیمکت خود می­بینند هم به قصد انتقام و هم برای پیشی گرفتن از پرسپولیس [در صورت شکست یا تساوی احتمالی سرخ­ها برابر استقلال اهواز] که با 42 امتیاز تنها به دلیل تفاضل گل بهتر از آن­ها بالاتر ایستاده است، به میدان خواهند آمد.

این بازی تنها دغدغه­ی قلعه نویی نخواهد بود زیرا او و تیمش پس از این بازی سخت در هفته­ی آینده میهمان سپاهان اصفهان، صدر نشین فعلی لیگ، خواهند بود. سپاهانی­ها که اکنون با 4 امتیاز اختلاف به صدر جدول تکیه زده­اند، رفته­رفته با «ژوروان ویرا» راه افتادند، بطوری­که موفق شدند پس از دو شکست در جام قهرمانان آسیا، تیم قدر الاتحاد عربستان را از پیش رو بردارند و به آینده­ی خود در این جام امیدوار شوند. بازی رفت مس و سپاهان با تساوی همراه بوده اما ناگفته نماند که مسی­ها فصل گذشته 4 امتیاز شیرین را از تیم قدرتمند اصفهانی گرفتند.

اما این هم برای ژنرال پایان کار نیست. شش روز پس از بازی سخت آن­ها مقابل سپاهان، پنج­شنبه پنجم اردیبهشت، پرسپولیس به کرمان خواهد آمد تا بازی خود را در هفته­ی بیست و نهم برگزار کند. برای قرمزهای پایتخت این بازی هم مانند سایر بازی­ها از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. «افشین قطبی» و شاگردانش برای جبران امتیازات از دست رفته در نیم فصل دوم لیگ مجبورند به هر بازی مانند یک فینال نگاه کنند زیرا هر گونه اشتباهی خیلی راحت آن­ها را از قهرمانی دور خواهد کرد.

 بنابراین قلعه­نویی و شاگردانش می­بایست خود را برای یک ماراتن فوتبال سه هفته­ای آماده کنند. زیرا هیچ­کدام از تیم­های سپاهان، پرسپولیس و صبا برای اینکه از رقبای خود عقب نمانند از تمام توانایی­های خود بهره خواهند برد.

تنها پنج روز دیگر به دومین مسابقه­ی تیم ملی فوتبال ایران در مقدماتی جام جهانی مقابل کویت مانده­است. «علی دایی» سرمربی تیم نفرات خود را انتخاب کرده و اضافه­ها را خط زده است. با خط خوردن دو پرسپولیسی لیست اولیه یعنی پژمان نوری و عباس آقایی همان سنت قدیمی یعنی برابری ملی­پوشان دو تیم آبی و قرمز کاملا رعایت شد و در حال حاضر هر دو تیم سه نماینده در تیم ملی دارند. حسن رودباریان، علی نیک­بخت و محسن خلیلی از پرپولیس و امیر حسین صادقی، مجتبی جباری و پژمان منتظری از استقلال. اما آنچه احتمالا ذهن دایی را به خود مشغول کرده فقر یک گلزن تمام عیار در تیمش است. هر چند که خلیلی، شاگرد سابق دایی در سایپا، در این فصل فوق­العاده کار کرده اما افزودن مهاجمی خارجی به نام «ماته» که اتفاقا در دو بازییی که به میدان آمد بسیار هم عالی بازی کرد، انگیزه را از خلیلی گرفته است. سایر مهاجمان لیگ در فصول گذشته درخشان ظاهر شده بودند به کشورهای عربی کوچ کرده و در فوتبال متوسط این کشورها سوخت شده­اند. مهاجمانی چون « رضا عنایتی»، « سیاوش اکبرپور»، «جواد کاظمیان»، «علی سامره» و با ارفاق «مهرزاد معدنچی» و احتمالا تا چند وقت دیگر «میلاد میداودی. هیچ­یک از تیم­های لیگ برتر [البته غیر از پرسپولیس] از مهاجمان «شش دانگی» برخوردار نبودند. ناگفته نماند تک ستاره­هایی آمدند و درخشیدند اما هنوز دز سطح تیم ملی نیستند. کسانی چون هادی اصغری از راه­آهن، صابر میرقربانی از نفت، روح­الله عطایی از شیرین فراز و یا حتی فریدون فضلی از صباباتری. مثلا مهاجمان تیمی مانند سپاهان که چندی پیش نایب قهرمان آسیا شد و در جام باشگاه­های جهان شرکت کرد در دو بازی اخیر خود در جام باشگاه­هی آسیا برابر تیم­های الکویت و کروچی ازبکستان حتی یک گل هم نتوانستند بزنند و یا برهانی و مجیدی مهاجمان استقلال به اندازه­های کل فرصت­های تیم در یک فصل موقعیت گل از دست داده­اند. چه بسا اگر آن­ها را تبدیل به گل می­کردند جایگاه استقلال در رده­ی پنجم لیگ نبود.

شاید بتوان علت فقر گلزن در فوتبال کشور را در روی آوردن مسوولان تیم­ها به استفاده از مهاجمان خارجی جست­جو کرد. دست­کم اکثر تیم­های لیگ برتری از یک مهاجم خارجی سود می­برند. «ماته» در پرسپولیس، «فابیو داسیلوا» در ذوب، «آدریانو آلوز» در سایپا، «عماد رضا» در سپاهان، «ابراهیم توره» در پیکان، «لئوناردو پیمنتا» در نفت، «ژوال نگالا» در پگاه، «اووچا» در پاس همدان و سرآمد همه مس کرمان که با دو مهاجم خارجی به نام­های «زالدون» و «اوچه» به میدان می­رود. یادمان نرفته که از دیرباز هماره مهاجمان قدرتمندی در سطح آسیا داشته­ایم. مهاجمانی که هر تیمی آرزوهای داشتن آن­ها داشت. غلامحسن مظلومی، حمید شیرزادگان، علی دایی، فرشاد پیوس و بسیاری دیگر که نام­شان در این مقال نمی­گنجد.

با این تفاسیر دایی می­تواند از زوج خلیلی و میداودی استفاده کند. زیرا ترکیب دیگری با نفرات حاضر در اردو به فکر نمی­رسد.

سال ۸۷ هم آغاز شد. امیدوارم [فقط امیدوارم] این سال سال پرباری برای ورزش کشور به خصوص فوتبال باشد. در ایام نوروز ورزش یادتان نرود.