اوج هیجان فوتبال مربوط به هوادارانی است که، استادیو­م­ها را پر می­کنند. اما گویا به تازگی این اصل مهم در فوتبال ما به فراموشی سپرده شده است. بعد از برگزاری سه بازی ابتدایی نیم­فصل اول میان تیم­های پرسپولیس و نفت آبادان، سپاهان و پگاه گیلان، صباباتری و ابومسلم در استادیوم­های بدون تماشاگر، این بیماری مسری  به تیم ملی کشورمان هم سرایت کرد و بازی دوستانه­ی «ایران» مقابل «کاستاریکا» هم در استادیومی خالی از هواداران انجام پذیرفت. همان­طور که می­دانیم مسایل انضباطی باعث اتخاذ چنین تصمیماتی در قبال تیم­های لیگ برتری شد، اما برگزاری بازی تدارکاتی تیم ملی در فضای خاموش و سوت و کور اسادیوم آزادی، دلیلی نداشت جز وجود «مشکلات آب­رسانی»!

یادمان نرفته که همین تیم کاستاریکا قبل از عزیمت تیم ملی فوتبال کشورمان به مسابقات جام ملت­های آسیا به نام یک حریف  قدرتمند و مناسب پای به کشورمان گذاشت و ملی پوشان کشورمان در مقابل دیدگان هواداران، با سه گل تیم حریف را بدرقه کردند. این برد شیرین باعث شد تا ملی­پوشان با یک غرور کاذب مسابقات آسیایی را آغاز کنند که نتیجه­اش چیزی نبود جز تراژدی تلخ حذف در مرحله­ی یک چهارم نهایی بدست کره جنوبی معروف! حال قبل از مسابقات مقدماتی جام جهانی، تیم کاستاریکا بعنوان حریف تدارکاتی ایران انتخاب شده است. واضح است که قدرت تیم ایران در این بازی محک نخواهد خورد و ضعف­های موجود در پوسته­ی تیم همچنان پنهان خواهند ماند. چه بسا اگر این بازی در حضور هواداران برگزار می­شد بازده بهتری داشت. اما از آنجا که تیم ملی تنها متعلق به «تهرانی­ها!» است و نمی­شود بازی­های این تیم را در شهری غیر از آن انجام داد چاره­ای نیست جز این­که بدون تماشگر برگزار شود.