آقای علی­آبادی لطفا ما را نخندانید

وقتی در یکی از سایت­های خبری دیدم که آقای علی­آبادی، رییس سازمان تربیت­بدنی، قصد کاندیداتوری در فدراسیون فوتبال را دارد باور نکردم و آن را در حد یک شایعه دانستم. اما وقتی به چشم خود جناب علی­آبادی (به قول بعضی از دوستان تلویزیونی پدر ورزش ایران!) را در حال پر کردن فرم­های مخصوص دیدم چشمانم از تعجب گرد شد. آخر چطور ممکن است که آقای علی­آبادی که خود بالاترین پست را در ورزش کشور دارد بیاید و در یکی از فدراسیون­های ورزشی بدنبال پست و مقام باشند. در حالت عادی هم علی­آبادی فدراسیون­فوتبال را مداوما از نظرات کارشناسانه­ی! خود بهره­مند می­سازد حال اگر در فدراسیون­فوتبال هم دخیل شود، دیگر چه فدراسیونی شود آن فدراسیون­فوتبال؟

هنوز اوایل دوران علی­آبادی را در سازمان تربیت­بدنی را فراموش نکردیم. تیم ملی فوتبال کشورمان در دوران ریاست قبلی جواز حضور در جام جهانی 2006 آلمان را دریافت کرد اما حضورش در آن تورنمنت در زمان ریاست آقای علی­آبادی صورت گرفت و هنوز هیچ­کس خاطرات تلخ زمان جام­جهانی را فراموش نکرده­است. پس از آن مساله­ی تعلیق فوتبال کشورمان پیش آمد که این پرونده کماکان نیز مفتوح است یا مسابقات آسیایی دوحه­ی قطر که به جاب تیم امید یک تیم عجیب و غریب روانه­ی مسابقات شد و پس از آن هم خیلی راحت از مسابقات مقدماتی المپیک حذف شدیم. جام ملت­های آسیا که دیگر احتیاج به هیچ توضیحی ندارد. استفاده از کلمات جالبی چون خرد جمعی! آن چنان کرد بر فوتبال ما که همه دیدیم. حذف استقلال از جام ملت­های آسیا هم مساله­ی کوچکی نبود که ساده از کنار آن بگذریم. که در آن ماجرا تنها هواداران آبی­های تهرانی ضرر کردند و کس دیگری ککش هم نگزید.

حال جناب علی­آبادی با این ماجرا­های جالب و کم­نظیری که در زمان ریاست ایشان بر سازمان تربیت­بدنی، در فوتبال کشورمان اتفاق افتاده است قصد حضور در جمع هیات رییسه­ی فدراسیون فوتبال را دارد. معلوم نیست ایشان با این همه مشغله­ای که در سازمان دارد و چپ و راست پروژه­های ورزشی که دیگران آغاز کرده­اند، به نام خود افتتاح می کند، چگونه می­خواهد برای این فوتبال بی­در و پیکر وقت بگذارد. 

دو سال پیش بود، شهریور 1384، ناگهان به ذهنم خطور کرد که یک وبلاگ ورزشی راه بیاندازم. قبلا مطالب ورزشی­ام را در سایت شخصی­ام می­گذاشتم، اما وبلاگ یک شور و حال دیگری دارد و اینچنین شد که این وبلاگ را راه انداختم و در 25 شهریور همان سال اولین نوشته­ام را آپ کردم. هر چند قبلا هم وبلاگ نویسی می کردم اما هیچکدام ورزشی نبودند. درباره­ی همه چیز بودند اما کیک آف یک چیز دیگر بود، بطوریکه دیگر سایتم را تعطیل کردم. گرچه محور کار در این وبلاگ بیشتر فوتبال است اما گهگاهی هم از تنیس، بسکتبال و والیبال هم نوشته­ام. در این مدت دو سال دوستان زیادی پیدا کرده­ام و همچنین تجاربی گرانقدر. دوستانی که راهنماییهایشان همیشه همراهم بوده است.

هر چند در چند مقطع بین پستها کمی فاصله افتاد اما ما هستیم و این وبلاگ و همه­ی عشقمان. امیدورام بتوانم همواره در این راه ثابت قدم باشم و دوستان عزیزم هماره رهگشای من باشند.

به امید اینکه تیمهای ورزشی ایران در تمام زمینه ها موفق باشند و پرچم مقدسمان همواره سرفراز باشد.

پراستی نماز و روزه­­ی همه­تون قبول باشه.

تیم فوتبال استقلال از مجموعه ی پنج بازی اش در لیگ برتر به دو پیروزی، دو شکست و یک تساوی رسیده و دارای هفت امتیاز است و این برای تیمی که ادعای قهرمانی دارد یک فاجعه است. این در حالیست که پرسپولیس و سپاهان رقبای آبی های تهرانی با 13 امتیاز در رده های اول و دوم جدول جا خوش کرده اند.

بعد از اینکه صمد مرفاوی نتوانست در کورس قهرمانی فصل قبل حریف تیمهای سایپا، استقلال اهواز و پرسپولیس شود آماج تیغ تیز منتقدین قرار گرفت، از آن طرف با گندی که به خاطر دیر فرستادن اسامی بازیکنان به مقر AFC برای بازی در جام باشگاههای آسیا سر تیم آمد و موجب محرومیت استقلالیها از حضور در آن جام شد، همه برای حمایت از تیم آماده شدند و سرانجام علی فتح الله زاده به عنوان مدیر عامل باشگاه انتخاب شد، او هم بلافاصله صمد را از کار برکنار کرد و ناصر حجازی را بر روی صندلی سرمربیگری نشاند، صمد هم برای اینکه دلش نشکند شد مربی تیم.

فتح الله زاده با این انتخابش در حقیقت استقلال را برگرداند به سال 1376 و این امر نگرانیهایی را در دل هواداران بوجود آورد و حالا که پنج هفته از لیگ گذشته است می بینیم که هواداران بیخود هم نگران نبوده اند. فصل قبل اگرچه استقلال به خاطر کم دانشی و کم تجربگی صمد قهرمانی را از دست داد حداقل تا آخر فصل با هر ترفندی بود (از اوتهای علیزاده گرفته تا متعصب بازی کردن پیروز قربانی ، صادقی و انصاریان) نتیجه می گرفت و تا روز آخر هم در کورس قهرمانی بود. اما در این فصل به رغم اینکه آبی های پایتخت در یارگیری هم بسیار خوب عمل کرده اند و بازیکنان خوب و جوانی را استخدام کرده اند نتوانسته اند هواداران خود راضی کنند. حجازی و همکارانش هنوز نتوانسته اند بر تیم خود مسلط شوند البته بعضی اشتباهات مدیریتی هم کار آنها را سخت کرده است. آنها خیلی راحت بازیکنان موثری چون حسین کاظمی، سیاوش اکبرپور و میثم بائو را از دست دادند و بازیکنان جایگزین هرگز در حد و اندازه های آنها نبوده اند. استقلالیها در حالیکه به یک هافبک دفاعی و خلاق نیاز داشتند فرهاد مجیدی مهاجم را به خدمت گرفتند که هنوز که هنوزه درگیر سریال کارت ITC اش است. در بازی اخیر استقلالیها مقابل سایپا تیم حجازی را دیدیم. بعد از اینکه سید جلال حسینی مدافع سایپا به اشتباه دروازه ی خودشان باز کرد، مهاجمانی چون آرش برهانی و حمید شفیعی موقعیتهای خوبی را از دست دادند تا اینکه ورق به نفع نارنجی پوشان سایپا برگشت و اگر کمک داور بازی نبود می بایست بازی را 3-1 می باختند که با رد شدن گل سالم آدریانو آلوز نتیجه همان 2-1 ماند تا حجازی هم کمی احساس عدم امنیت کند. در آن بازی دروازه­بان، مدافعان و هافبکهای استقلال کلکسیونی از اشتباهات فردی را مرتکب شدند تا این شکست در کارنامه­شان ثبت گردد. حال باید نشست و دید آیا استقلال به روزهای خوشش باز خواهد گشت یا ناصرخان اولین مربی برکنار شده­ی لیگ خواهد بود.

بام كوير: تيم مس كرمان در هفته‌ي چهارم ليگ برتر فوتبال باشگاه‌هاي كشور موفق شد تيم استقلال اهواز را با نتيجه‌ي دو بر يك شكست دهد و سه امتياز خانگي اين بازي را ازآن خود كند.

بازي دو تيم در حالي آغاز شد كه هواداران خاطره‌ي دو بازی هیجان‌ انگیز این دو تیم در فصل قبل را فراموش نکرده بودند. فرهاد كاظمي سرمربي مس تيم خود را با بازيكناني چون رحمتي، ابراهيمي، سكوفانا، اميديان، غني‌زاده، حسينخاني، مولايي، زالگون، خدابنده‌لو، نويدكيا و رضايي به زمين فرستاد. از آن طرف نيز بابايي، جلالي‌ثابت، شيري، ماهيني، رمضاني، حقي، طاهري، ميداوودي، حمودي و حقي‌پور، نفراتي بودند كه فيروز كريمي به عنوان يازده مرد اصلي تيمش معرفي كرده بود.

 بازی با پاس‌های بلند بازیکنان مس در عمق دروازه‌ی آبی‌های اهواز شروع شد اما مدافعان استقلال اکثر توپ‌ها را با سر زدند. اساس کار استقلالی‌های اهواز هم در جناح چپ بود؛ جایی‌که میلاد ميداوودی با حرکات تکنیکی خود قصد عبور از مدافعان مس را داشت. در بیست دقیقه‌ی آغازین بازی، دو تیم هیچ تاکتیک مشخصی نداشتند و بدون برنامه به کار خود ادامه ‌دادند. تا این‌که در دقیقه‌ی 24 مسی‌ها روی یک کار ترکیبی پشت محوطه‌ي استقلال ظاهر شدند و زالگون توپ را به نویدکیا رساند و این بازیکن از پشت محوطه‌ی جریمه شوت سرکشی را روانه‌ی دروازه کرد که توپ بافاصله‌ی اندکی از بالای دروازه به بیرون رفت. دو دقیقه بعد از این حرکت، علی مولايي در جناح چپ استقلال اهواز صاحب توپ شد و با کمی پیش‌روی، از پشت محوطه‌ی جریمه با ضربه‌ای محکم و دقیق توپ را به کنج دروازه‌ی حمیدرضا بابایی فرستاد تا اولین گل بازی رقم بخورد. این سومین گل مولایی به استقلال اهواز بود. او در هر دو بازی فصل قبل این دو تیم موفق به گلزنی شده بود. بعد از این گل بازیکنان مس کمی عقب‌تر نشستند. فیروز کریمی هم با آوردن افشین کمالی بازیکن با سابقه‌ی خود قصد تغيير نتیجه را داشت اما این امر صورت نگرفت و نیمه‌ی اول با همان نتیجه‌ی یک بر صفر به پایان رسید.

نیمه‌ی دوم با دو تعویض از جانب فیروز کریمی آغاز شد تا او هر سه تعويض خود را انجام داده باشد، اين تغييرات باعث شد تا استقلالي‌ها با انرژي بيشتري در ده دقیقه‌ی آغازین نيمه‌ي دوم توپ و میدان کاملا از آن خود كنند كه نتيجه‌ي اين پيشروي‌ها گل تساوي بازي بود. آن‌ها عمق دفاع مس را نشانه رفتند و در نهايت افشین کمایی در دقیقه‌ی 55 در مصافی تک به تک با رحمتی بازي را به تساوی کشاندند.

اين گل جنب‌و‌جوش مسي‌ها را كمي بيشتر كرد. در دقیقه‌ 70 حرکت تکنیکی نویدکیا پشت محوطه‌ی جریمه‌ی استقلال، مدافعان اهوازی را وادار کرد تا روی او خطا کنند. ضربه‌ی آزاد را مهدی‌کیانی که دقایقی قبل به جای رضایی به زمین آمده بود؛ با پای چپ و به زیبایی وارد دروازه‌ی استقلال کرد تا بار دیگر برتری ازآن مس شود.

پس از اين گل مجددا استقلالی‌ها نبض بازی را در اختیار گرفتند اما شتابزدگی آنها و هم‌چنین عکس‌العمل‌های خوب رحمتی در درون دروازه و پوشش‌های خوب دفاعی سكوفانا مانع رسیدن آن‌ها به‌ هدف‌شان شد. در اواخر بازی مس در چند نوبت می‌توانست با استفاده از ضد حمله تعداد گل‌ها را افزایش دهد اما مهاجمان به راحتی این فرصت‌ها را از دست دادند تا بازی با همان نتیجه‌ی 2-1 به پایان برسد و استقلال اهواز هم‌چنان در مقابل مس ناكام باقي بماند.

راجر فدرر و نواک جوکوویچ به عنوان برگزار کننده ی فینال مسابقات تنیس آزاد نیویورک چهارمین گراند اسلم جهان معرفی شدند.

در مسابقات نیمه نهایی جوکوویچ موفق شد داوید فرر را شکست دهد و فدرر هم نیکولای داویدنکو را از پیش رو برداشت. نکته ی جالب این دیدار این است که جوکوویچ پدیده ی جدید دنیای تنیس در فینال مسابقات ویمبلدون موفق شده بود فدرر تنیسور شماره یک جهان را مغلوب کند. 

چهار هفته از لیگ فوتبال باشگاههای کشور سپری شده است و من بالاخره تصمیم گرفتم در باره ی لیگ بنویسم(تصمیم کبری!).

این هفته همه تقریبا راضی بودند، پرسپولیسی ها در صدر جدول ایستادند، استقلالیها یک نتیجه ی دلچسب را بدست آوردند و مس هم بعد از سه هفته ناکامی بالاخره پیروز شد.

در کرمانشاه استقلال به مصاف شیرین فراز رفت و موفق شد سه بر یک یاران محمود فکری را شکست دهد. برهانی هم در این بازی گل زد البته بعد از دست دادن چند موقعیت. ارسویچ یکی از بازیکنانی که اینروزها آماج تیغ تیز انتقادات است هم بعد از ورود به زمین گل سوم استقلال را زد.

سپاهان هم در حالیکه دو بر صفر از فجر شیراز جلو بود، بازی را با تساوی عوض کرد، تا از پرپولیس عقب بیفتد.

مس هم در کرمان پذیرای استقلال اهواز بود. از آنجاییکه تربیت بدنی کرمان با بچه های هفته نامه بام کویر چپ افتاده است، از تلویزیون بازی را دیدم، چونکه حوصله نداشتم بروم و از بین تماشاچیان بازی را تماشا کنم. مس با دو  شوت از دو بازیکن چپ پای خود مولایی (در بازی قبل مدافعان استقلال ار دیوانه کرده بود) و مهدی کیانی در مقابل تک گل افشین کمایی از سد آبی های اهواز گذشت تا کلاغهای سیاه کرمانی! دور سر فیروزخان کریمی به پرواز درآیند. 

پرسپولیس هم در آزادی دو بر یک از سد پیکان گذشت تا افشین قطبی بیش از پیش نزد هوادارنش محبوب شود. سپهر حیدری و محسن خلیلی برای سرخپوشان گل زدند و مهدی محمدی برای پیکان. از نکات جالب توجه این بازی حضور سعید قرایی ورزشی نویس شهیر و بین المللی کرمانی و صاحب وبلاگ وزین تک به تک در استادیوم آزادی بود. امیدواریم بزودی در وبلاگش گزارش بازی را ببینیم.

سایپا قهرمان فصل قبل در مقابل ذوب آهن به تساوی یک-یک رسید.

خوشبختانه روز به روز بازیها بهتر و حساستر می شوند. امیدوارم بازیها آنقدر زیبا شوند تا بتوانم فاجعه جام ملتها را به فراموشی بسپارم.

شب میلاد شه با درجه        عجل الله تعالی فرجه

نیمه شعبان و میلاد حضرت صاحب الزمان بر تمامی عدالت خواهان مبارک باد  

شیر بچه های ایران زمین با غیرت مثال زدنی خود قهرمان جهان شدند. مرحبا بر دستهای پرتوانتان کاشکی یک فوتبالیستها ار شما یاد می گرفتند.