ولادت امام حسین(ع)- امام زین العابدین(ع) و حضرت ابوالفضل عباس(ع) مبارک باد

«خیلی دوستت دارم یا ابوالفضل»

یکی از دوستان معلوم الحال گفته است که این وبلاگ تعطیل شده است. باید خدمت ایشان عرض کنم که ما همچنان با حفظ سنگر به نوشتن این وبلاگ ادامه خواهیم داد وتنها دلخوشی مان همین وبلاگ است. اگر گاه گاهی در ارسال مقاله ها کوتاهی می شود به دلیل مشغله ی زیادم در این روز هاست بطوریکه بعضی از دوستان به من لقب مارکوپلو داده اند. چونکه یک روز تهرانم یک روز اصفهان روز دیگر شمال. اما حال که لیگ هم شروع شده است بهانه ای برایم جور شده است که هر از گاهی چیزی بنویسم.

پایدار باشید

معتقد بود که این تیم بهترین تیم تاریخ فوتبال ایران است. معتقد بود با مربی ایرانی پس از 31 سال مجددا بر سکوی نخست آسیا می­ایستیم. معتقد بود باید 22 بازیکن هم­سطح داشته باشیم وداریم و خیلی اعتقادات دیگر. اما اکنون تمام آن اعتقادات رنگ باخته­اند. آقای قلعه­نویی باز هم باختیم، منتها این بار در یک­چهارم نهایی. حتی به جمع چهار تیم هم نرفتیم. ترسوها و ناکاردانها جایشان همینجاست. نه بهترین تیم فوتبال تاریخ فوتبالمان را داشتیم، نه 22 بازیکن هم­سطح و مهمتر از همه نه مربی در سطح تیم فوتبال ایران.

سپیدپوشان کشورمان در بازی مقابل کره­ی جنوبی آنچه را انجام دادند که کره­ای ها می­خواستند و با تاکتیک سردرگم خود به آنها کمک کردند تا ناباورانه راهی نیمه نهایی شوند. تیم ایران در حالی به مصاف کره رفت که در چهار بازی قبلی خود از یک ترکیب استفاده کرد و مربی تیم ملی هنوز نتوانسته بود به یک ترکیب ایده­آل دست یابد. یک بازی 3-3-4 بازی کرد، یک بازی 2-4-4، یک بازی 1-3-2-4 و در بازی با کره هم از سیستم منسوخ شده­ی 2-5-3. در یک بازی عنایتی چپ بازی کرد، یک بازی فریدون، یک بازی مبعلی و یک بازی هم معدنچی. در تمام بازیها بلا استثنا هاشمیان را که یکی از معدود بازیکنان زحمتکش نیم ملی بود تعویض کرد، بخصوص در بازی با کره که خطیبی را در بازی نگه داشت تا 120 دقیقه در حال و هوای خودش باشد و بازی خوب خود را با زدن یکی از بدترین پنالتی­های میدان تکمیل کند و هاشمیان جنگنده را از بازی بیرون کشید تا با همان تعویض نسخه­ی حذف ایران را بپیچد. قلعه­نویی در این بازی برای اولین بار از سه دفاع استفاده کرد و جالب آنکه برای اولین باز در این بازیها و کلا بعد از ده، یازده ماه به محمد نصرتی بازی داد. قدرت کم این دفاع سه نفره باعث شده بود تا مهدوی­کیا، نکونام و آندو سه قدرت اصلی خط میانی ما به خط دفاعی چسبانده شوند و این امر باعث شد تا ما حتی یک برنامه هم برای رسیدن به دروازه­ی کره­ای ها نداشته باشیمو بین خط هافبک و حمله­ی ما یک شکاف عمیق ایجاد شود. دو بازیکن خط حمله­ی ما، خطیبی و هاشمیان، آنقدر با هم هماهنگ بودند که در این بازی حتی یک پاس هم به هم ندادند. عدم بازی خوانی درست قلعه­نویی باعث شد تا او هرگز ضعفهای کره­ای ها را درک نکند و بازیکنان باتجربه­ی ما مثل رحمان رضایی و سیدجلال حسینی بارها و بارها با پاسهایی بلند قصد راه اندازی مهاجمان را داشتند که مدافعان کره­ای در همه حال ضربات سر اول را زدند.

یکی دیگر از شاهکارهای قلعه­نویی آوردن طالب­لو به جای رودباریان در اواخر 120 دقیقه ماراتن فوتبال بود. او با این تعویض علاوه بر اینکه یکی از تعویضهای تیم را سوزاند نشان داد که مانند کره­ایها بی­میل نیست که ضیافت پنالتی­ها تکلیف تیم صعود کننده به مرحله­ی نیمه نهایی را مشخص کنند. ژنرال!!! می­توانست با آوردن یک هافبک تازه­نفس و باانگیزه مثل ایمان مبعلی یا مسعود شجاعی و یا جواد کاظمیان به بازی، نفس کره­ایهای کم رمق را بگیرد و نتیجه­ی بازی را در همان وقت قانونی و یا اضافی به نفع خود تمام کند ولی او این کار را نکرد تا بی­درایتی خود را هر چه بیشتر و بیشتر به رخ بکشد و تیم ملی را که متعلق به مردم است با خودخواهی های خود ناباورانه به ورطه­ی شکست بکشاند.