این علی علیزاده هم از آن بازیکنان اعجاب برانگیز فوتبال ماست. همه، بازیکن کرمانی تیم استقلال را با پرتابهای اوت ویرانگرش می شناسند. علیزاده که از نظر نوع و تکنیک بازی یک بازیکن معمولی به حساب می آید، (به گونه ای که اکثر کارشناسان او را بدترین خرید استقلال می دانند) تنها با با پرتاب های بلندش می تواند روی دروازه حریفان خطر ساز شود، همانند بازی هفته قبل استقلال مقابل فجر شهید سپاسی که روی دو پرتاب او، داسیلوا و علیرضا منصوریان دروازه حریف را باز کردند تا آبی ها آن بازی را سه به دو ببرند. اما از زمانی که حریف هوشیار باشد و همانطوریکه مواظب است اطراف محوطه جریمه خطا نکند، اوت هم ندهد، آن وقت است که علیزاده خلع سلاح می شود و کاری از دستش بر نمی آید. مثل بازی این هفته استقلال و صبا باتری که در نیمه اول تنها یک توپ نزدیک دروازه صبا به اوت رفت، آنهم در دقیقه 45 و با تلاش وصف ناپذیر خود علیزاده، نیمه دوم هم شاید دو یا سه توپ. در حقیقت استقلال امسال شباهت عجیبی دارد به پرسپولیس، همان تاکتیک و همان سبک بازی. آنها در اوایل فصل خیلی راحت بازیکنان کلیدی خود مانند نیکبخت و عنایتی را از دست دادند تا بعد پیوستن قلعه نویی مربی شان این گونه به بن بست بخورند. گروهی معتقدند قلعه نویی وقتی مربی تیم ملی شد هم هم استقلال را متضرر کرد و هم تیم ملی را دچار سردرگمی تاکتیکی کرد، تیم ملی که سالها با سیستم 2-4-4 کار کرده بود (که نسبتا بد هم کار نکرده بود) به یکباره به دستور ژنرال به 2-5-3 رو آورد تا در مقابل سوزیه در آزادی زمین گیر شود و یک امتیاز حساس به حریف نه چندان قدرش بدهد.

 به هر حال با تعطیلی اجباری مسابقات لیگ که حاصل بی برنامگی فدراسیون فوتبال بود و به نفع هیچکدام، نه تیمهای لیگ و نه تیم ملی، نیست، مربیان لیگی وقت دارند بازی های گذشته تیم و عملکرد نفراتشان را دوباره آنالیز کنند و سعی کنند تیم خود را در آمادگی نگه دارند.

و بالاخره این که خدایا اوت های گوشه را از استقلالیها نگیر تا لااقل هواداران کمی امیدوار باشند استقلال پولش را برای خرید علیزاده بیهوده مصرف نکرده است و به مربیان اسقلال بفهمان وقتی جوان با انگیره ای مثل بهشاد یاورزاده روی نیمکت دارند، اصغر طالب نسب کمکار را 80 دقیقه در زمین نگه ندارند.

اگر قبلا بازی در بوندس لیگای آلمان تنها پناه حضور بازیکنان ایرانی، برای بازی در اروپا بود، اما اکنون کشورمان در چهار لیگ معتبر اروپا نماینده دارد. علی کریمی، مهدی مهدوی کیا، وحید هاشمیان در بوندس لیگای آلمان، رحمان رضایی در کالچیوی ایتالیا، جواد نکونام در لالیگای اسپانیا و آندرانیک تیموریان در لیگ برتر انگلیس.

علی کریمی که فصل قبل، یک خط در میان در ترکیب بایرن مونیخ قرار می گرفت و بعضا بازیهای خوبی را هم از خود به نمایش می گذاشت، امسال با یک مصدومیت زودهنگام در اوایل فصل روبرو شد که همین مصدومیت او را از یکی، دو بازی تیم ملی و همچنین بازیهای اوایل فصل بایرن محروم کرد، اما امید می رود با انتقال میشائیل بالاک به چلسی، جا برای هنرنمایی او باز تر شود.

اما مهدوی کیا 29 ساله که به تازگی بازوبند کاپیتانی تیم ملی را هم بر بازو بسته است، از ماندگارترین بازیکنان ایرانی در بوندسلیگا به حساب می آید. او که در اوایل فصل گذشته مورد غضب توماس دال مربی خود قرار گرفته بود، با تلاش و کوشش فراوان و ستودنی خود را به ترکیب اصلی تیم تحمیل کرد تا جاییکه جز کاندیداهای بستن بازوبند کاپیتانی هامبورگ هم انتخاب شد. موشک هامبورگ در این فصل هم از بازیکنان اصلی تیمش به شمار می آید، هم در بوندسلیگا و هم در لیگ قهرمانان اروپا، اما یک خطای بد و خشن در بازی ابتدای هفته هامبورگ علاوه بر اخراج از بازی، یک محرومیت سه جلسه ای هم برای او در بر داشت. اما همین نکته نشان می دهد که مهدی در این فصل با انگیزه ظاهر شده است و قصد دارد با قدرت هم ادامه دهد.

وحید هاشمیان تا زمایکه با تیم ملی قهر بود در بوندسلیگا و تیمش بوخوم عالی بازی می کرد. اما زمانیکه به تیم ملی آمد از آن هاشمیانی که به هلی کوپتر معروف شده بود کمی فاصله گرفت اما در تیم ملی نقش واقعا تعیین کننده ای داشت به خصوص در راه رسیدن به جام جهانی. وحید فصل قبل را با انتقال از بایرن به هانوفر آغاز کرد، اما این انتقال چندان موفقیت آمیز نبود  و او نتوانست درخشش دو فصل خویش بوخوم خود را ادامه دهد. اما امیدواریم او که نمونه سختکوشی در فوتبال کشورمان است بزودی نام خود در بین گلزنان بوندسلیگا مطرح کند.

رحمان رضایی را باید یکی از موفق ترین بازیکنان شاغل در اروپا بدانیم. او در لیگ کشوری بعنوان مدافع بازی می کند که خود دارای بهترین مدافعان است. رحمان این فصل را با انتقال از مسینا به لیوورنو ،که به تازگی به سری آ آمده است، آغاز کرد و تاکنون در اکثر بازیهای تیمش بصورت ثابت بازی کرده است. جالب اینکه خود تیم مسینا در فصول گذشته در رده های پایین جدول به سر می برد اما امسال که رحمان از آن جدا شده است، تا رده سوم خودش را بالا کشیده است، هر چند هنوز تا پایان فصل راه زیادی باقی مانده است.

جواد نکونام، اولین ایرانی حاضر در لیگ اسپانیا. او زود قدر خود دانست و فهمید که بازی در لیگهای عربی، جز اضافه وزن و پسرفت چیزی برایش نخواهد داشت و بعد از جام جهانی بار خود را بست و راهی اوساسونای اسپانیا شد تا زندگی جدیدی را تجربه کند. او اکنون جای خود را در ترکیب ثابت تیمش پیدا کرده است و در پیروزی دو بر صفر تیمش برابر سلتاویگو در این هفته نقش تعیین کننده ای داشت، شاید بازی در مقابل دکو هافبک بارسلونا و پرتقال در جام جهانی، به او فرق بازیکنی را که در سطح اول فوتبال اروپا بازی می کند با باریکنی که در لیگهای عربی بازی می کند فهماند.

ستاره تیم ایران در جام جهانی بالاخره توانست خود را به لیگ برتر انگلیس پیوند بزند. کسی که بعد از بازی تیم ملی مقابل مکزیک در جام جهانی درباره اش گفتند: کاش تیم ایران 11 آندو داشت. آندرانیک تیموریان گرچه هنوز نتوانسته است در تیم جدیدش بولتون واندررز جا بیفتد، اما با تلاش و جدیتی که در او سراغ داریم مطمئنیم شماره 16 بولتون بزودی چشمها را در جزیره بخود خیره خواهد کرد، همانگونه که فصل قبل زمانیکه در ابومسلم بازی می کرد برانکو را مجاب کرد که علاوه بر دعوت به تیم ملی از او در ترکیب اصلی اش در جام جهانی هم استفاده کند.