پرونده تیم ملی فوتبال کشورمان در جام جهانی با کسب تنها یک امتیاز از بازی با آنگولا بسته شد. در آخرین بازی برابر آنگولا ما می توانستیم برنده از میدان خارج شویم و با کسب حداقل سه امتیاز با آبرومندی جام را ترک کنیم اما باز هم آرنج نامناسب تیم و مصدومیت بد موقع وحید هاشمیان تنها فوروارد پرتلاش تیممان ما را از یک پیروزی قابل دسترس محروم کرد. حال که همه چیز به پایان رسیده است کافی برگردیم و کمی به عقب و یکسال گذشته نگاهی بایندازیم و به یاد بیاوریم فرصتهایی را که از دست دادیم. باخت 2-1 مکزیک برابر پرتغال و تساوی این تیم مقابل آنگولایی که با ما هم مساوی کرد نشان می دهد که ما می توانستیم از گروهمان صعود کنیم ولی اتفاقات عدیده ای که از 18 خرداد 84 ،تاریخ بازی ایران با بحرین که منجر به صعود تیم کشورمان به جام جهانی شد، تا به امروز برای تیم ملی افتاد ما را از هدفی که می توانستیم به آن دست پیدا کنیم دور کرد.

اسم جام جهانی که می آید همه به تکاپو می افتند تا از این خان گسترده سهمی برای خود دست و پا کنند و در زمان مقتضی از آب گل آلود ماهی بگیرند. وقتی تیم به جام جهانی صعود کرد همه از درایت برانکو می گفتند، او کاری کرد که مربی اش یعنی میروسلاو بلازویچ، محمد مایلی کهن، علی پروین و خیلیهای دیگر از بعد از انقلاب نتوانسته بودند انجام دهند. باور کنید هشتم آذر 76 تنها یک معجزه اتفاق افتاد و تیم کشورمان با تساوی برابر استرالیا به جام جهانی صعود کرد، در آن روز به یاد ماندنی همه مشغول دعا کردن بودند، همه یکدل بودند، همه آن دعاها به یکباره تبدیل به انرژی مثبتی شد و در روح تک تک بازیکنان دمیده شد و ناگهان همه چیز به کام ایران شد.

بله برانکوی نتیجه گرا تیم را به جام جهانی برد ولی اکنون که نتایج خوبی کسب نکرده است همه از مربی ایرانی می گویند. کسی توجه نمی کند که این تیم از پایه خراب بود و نه برانکو و نه کس دیگری نمی توانست آنرا احیا کند. تیم 2006 نسبت به تیم 1998 از بازیکنان به مراتب بهتر و اسم و رسم دار تری سود می برد اما آنچه که در نزد آن تیم موجود بود و این تیم نداشت، روح همدلی، اتحاد و صمیمیت بود. شاید به جرئت بتوان گفت نیمی از بازیکنان تیم چشم دیدن هم تیمی های خود را نداشتند. نکته دیگر ارنج تیم بود، از تیم استقلال قهرمان لیگ برتر کشورمان کدام بازیکن در ترکیب اصلی و یا حداقل بعنوان ذخیره و برای چند دقیقه به کار گیری شد. بدون شک در اینگونه موارد برانکو تصمیم گیرنده نبود.

وقتی علی دایی در بازی اول مقابل مکزیک ضعیفترین و یا بیکارترین بازیکن میدان بود و تعویض نشد، آنهایی که همیشه دنبال مقصر می گردند آنقدر بر او خرده گرفتند که به ناچار مصلحتی مصدوم شد و در بازی با پرتغال به میدان نیامد. ولی دوباره وقتی او را در بازی با آنگولا دیدیم شگفت زده نشدیم، به هر حال یا او باید بازی کند یا علی کریمی و او هم که نسبت به تیم ملی حق آب و گل دارد پس کریمی کنار زده می شود. اما اثرات و فشار انتقادات بازی با مکزیک آنقدر زیاد بود که تاثیرش را دوباره دیدیم و علی توپ ساده ای را که در همه حال به گل تبدیل می کرد با ضربه سر به آسمان فرستاد و در بقیه بازی هم روز آرامی را سپری کرد، جالب است او در طول بازی حتی خطا هم نکرد.

هواداران ایرانی هم هم برای خود عالمی داشتند. در حالیکه اکثر کشورها از تمام عوامل استفاده کردند تا روی سکوها هم دارای برگ برنده باشند، آقایان در ایران با توجه به هوش اقتصادی بالایشان با گرفتن مبالغی گزاف به سر کیسه کردن عاشقان ایران و تیم ملی ایران پرداختند، بطوریکه خبر رسیده است که محل اسکان هواداران به جای هتل پنج ستاره در یک هتل معمولی و در فاصله چندین کیلومتری فرانکفورت بوده است. بلیت مسابقات هم که حکایت ویژه خودش را داشته است. از هرکدام از هواداران صد یورو بابت هر مسابقه اخذ شده است در حالیکه آنها مجبور بودند در جایگاه 35 یورویی بنشینند.

اینها تنها چند خط از پرونده قطور و چندین صفحه ای تیم ملی فوتبال و بالاخص فدراسیون فوتبال بود، پرونده ای که اگر مفتوح شود پای خیلیها وسط می آید. براستی تیمی که ما دیدیم تیم ملی ایران نبود، تیم ملی آقایان بود.

تیم ایران در مقابل پرتغال شکست خورد تا به جمع حذف شده های زود هنگام این جام بپیوندد. پرتغال بسیار قوی بود و بسیار پر انگیزه، بیش از حد تصور ما، فکرش را بکنیم 2-0 نتیجه بدی نمی توانست باشد، ما در جام جهانی قبلی هم در مقابل آلمان با همین نتیجه باختیم، مهرماه سال گذشته هم 2-0 در ورزشگاه آزادی از آلمان باختیم در حالیکه پرتغال از هر دوتیم آلمان 98 و 2005 قوی تر بود. اما ما ایرانی ها عادت کرده ایم همیشه دنبال یک مقصر بگردیم تا کاسه کوزه ها را بر سرش بشکنیم، در بازی قبل علی دایی در مسیر پیکان انتقادات قرار گرفت و در این بازی برانکو، کریمی و شاید هم هاشمیان، اما بر این تیم نمی توان خرده گرفت، زیرا بضاعتش همین بود. دکو که با ضربه غیر قابل مهار خود توپ را به داخل دروازه میرزاپور بهت زده دوخت هافبک و بازیگردان تیم بارسلونای اسپانیا است که در کنار رونالدینهوی معروف آنقدر خوب کار کردند که بارساییها پس ازکسب مجدد لالیگا جام قهرمانی باشگاههای اروپا را هم از آن خود بکنند. در حالیکه بازیگردان تیم ما در لیگ نازل امارات و در تیم نازلتر النصر بازی می کند. این برتری های پرتغالی ها نسبت به تیم ما  در خط به خط دو تیم مشاهده می شد. تیم ما تنها با سه بازی تدارکاتی مقابل تیمهای کاستاریکا و بوسنی در ورزشگاه آزادی و کراوسی در زاگرب راهی آلمان شدند.عملکرد کاستاریکا را هم اکنون در جام جهانی داریم می بینیم، تیمی که شش گل در دو مسابقه اش مقابل آلمان و اکوادور خورده است، بوسنی هم که اصلا به جام جهانی صعود نکرده است. کرواسی هم اصلی ترین حریف تدارکاتی ما محسوب می شد، با شکست در مقابل برزیل و تساوی ناامید کننده برابر ژاپن در خطر حذف از جچام جهتنی قرار دارد و باید در بازی آخر خود برابر استرالیای پرانگیزه پیروز شود تا به ماندن در جام امیدوار شود. بنابراین بازیکنانی مثل معدنچی، خطیبی، برهانی، عنایتی و ... نمی توانند از زیر فشار چنین بازیهای سنگینی درآیند زیرا هرگز چنین فشاری را تحمل نکرده اند و آن به این دلیل است که بهشان بازی نرسیده است تا خود را در مقابل حریفان محک بزنند.

نکته قابل بحث تیم ملی ناآمادگی بدنی بازیکنان است. ملی پوشان در دو بازی گذشته تا دقیقه 60 پا به پای حریف خود کار می کردند اما از این به بعد با تحلیل رفتن قوای جسمانی آنان تسلیم شده و بازی و نتیجه آن را به حریف واگذار می کردند. این یکی از انتقاداتی بود که بر مربی تیم ملی گرفته می شد اما بازیکن باید در باشگاه خود ساخته و پرداخته شود نه در تیم ملی، زیرا زمانی که بازیکن در اختیار باشگاهش است به مراتب بیشتر از زمانی است که در اختیار تیم ملی است.

بر این تیم نمی توان خرده گرفت چونکه ترتیب بازیها بگونه ای بود که ما هم اکنون خود را حذف شده می بینیم. ابتدا با مکزیکی بازی کردیم که آنقدر بزرگش کرده بودند که وقتی گل دوم را روی اشتباهات فردی از آنها دریافت کردیم چنان کمرمان شکست که دیگر نای بلند شدن نداشتیم. پس از آن به مصاف پرتغالی رفتیم که در تمام خطوط از ما یک سر و گردن برتر بود و بازیکنان این هرکدام در باشگاه های خود یک ستاره بی چون و چرا هستند.

 و سرانجام بر این تیم نمی توان خرده گرفت که زیر نظر فدراسیونی کار می کند که رئیسش کسی نیست به جز محمد دادکان....! 

برانکو در کنفرانس خبری امشبش اعلام کرد که تیم ملی با همان ترکیب مقابل مکزیک مقابل به میدان خواهد رفت. شاید دادکان و همکارانش در فدراسیون فوتبال بعد از بازی آرژانتین و صربستان که به پیروزی پرگل و شگفت انگیز شش بر صفر انجامید، به این نتیجه رسیدند بالا رفتن از گروه و مصاف احتمالی با آرژانتین قدرتمند که حالا آز او بعنوان بخت نخست قهرمانی یاد می شود می تواند برای ایرانیان گران تمام شود و تیم ما هم همچون صربستان نتواند سالم از زیر دست و پای راه راه پوشان آمریکای جنوبی بیرون بیاید.

تیم آرژانتین امروز عصر در یک بازی زیبا و جذاب با گلهای رودریگوئز(دو گل)، استبان کامبیاسو(هرسه در نیمه اول)، هرنان کرسپو، کارلوس تِوز و لیونل مسسی(در نیمه دوم) موفق شد صربها را در هم بکوبد و از جام جهانی حذف کند. از نکات جالب این بازی بازگشت قدرتمندانه کارلوس توز و بخصوص لیونل مسسی به ترکیب آرژانتین بود که با ورودش به زمین طوفانی در بازی و همچنین میان هواداران پرشمار آرژانتینی ایجاد کرد که صربستانی ها را وادار به تسلیم کرد و همین لیونل مسسی با نفوذ از چپ یک پاس گل عالی برای هرنان کرسپوی فرصت طلب فرستاد و با نفوذ از راست زننده گل ششم آرژانتینی ها بود.

اما فردا تیم کشورمان باید به مصاف پرتغال برود تا در صورت نباختن هنوز امیدوار به صعود از این گروه باشد. پرتغالی ها که در دور اول آنگولا را با یک گل مغلوب کردند می آیند تا با پیروزی احتمالی بر ما صعود خود را به دور بعد مسجل کنند(اما کور خوندن). تیم کشورمان اگر چه در بازی با مکزیک شکست خورد اما در نیمه اول یک فوتبال روان و زیبا به نمایش گذاشت. در بازی با پرتغال هم اگر بچه ها بخواهند می توانند خوب از پسشان برآیند اما با ترکیب احتمالی که برانکو از آن خبر می داد شانس ما کمتر و کمتر خواهد بود، گماردن محمد نصرتی در جناح چپ یعنی باز گذاشتن اتوبانی که کریستیانو رونالدو و احتمالا لوئیس فیگو مدام در آن در حال رفت و برگشت باشند. به هر حال باید تا فردا تا ساعت 16:30 صبر کرد تا دستپخت دادکان و دوستانش را دید. من به برانکو اعتقاد دارم و مطمئنم اگر مثلا مربی ایرانی جای او بود شاید الان بازیکنان تیم ملی هم مثل ما مجبور بودند از تلویزیون بازیها را نگاه کنند، اما بعضی وقتها کارهایی می کند که کفر آدم را در می آورد. این حرفها همه تکراری شده اند اما نگه داشتن علی دایی در زمی که روز بدش را می گذراند هیچ دلیل منطقی نمی تواند داشته باشد، تیم ما یک تیم ملی است نه مثلا تیم علی دایی، علی کریمی، آندرانیک و نه دیگران. پس پسران ایرانی، ایرانی بمانید و ایرانی بازی کنید و ایرانی ببرید.

زنگ پیام کوتاه موبایلم به صدا در می آید، گویا sms جدیدی برایم رسیده است، آنرا می خوانم و لبخندی تلخ بر لبانم نقش می بندد، این شاید بیستمین  sms ای است که با یک مضمون مشترک به دستم می رسد، همه این sms ها درباره شخصی است که نظیر آن نه تنها در فوتبال ایران بلکه در فوتبال جهان هم کم پیدا می شود.

او را زمانی که ۱۳ سال بیشتر نداشتم اولین بار در تیم ملی و مسابقات مقدماتی جام جهانی ۹۴ آمریکا دیدم در بازی مقابل سوریه درسته که ایران آن بازی را برد و گل تیم ایران را درخشان به ثمر رساند اما همه از او می گفتند از موقعیتهایی که ایجاد کرد از ضربه سر زیبایی که با آن توپ را به تیر دروازه کوباند بله همه از او می گفتند که نامش علی دایی بود.

همان علی دایی که در مسابقات گروهی مقدماتی جام جهانی 94 با گلهای شجاعانه باعث شد تا حذف ایران از آن تورنمنت آبرومندانه باشد. یا همان علی دایی که در جام ملتهای آسیا به سال 96 در امارات با هشت گل زیبا کفش طلا را با اقتدار از آن خود کرد و در بازی با کره جنوبی در همان تورنمنت با زدن چهار گل به آن تیم اشک مربی شان درآورد و یا همان علی دایی که در بازی حماسی کشورمان با استرالیا در ملبورن با دوندگی های بی امان خود چنان  دفاع حریف را به خود مشغول کرد تا نتوانند با تمام قوا به دروازه ایران یورش ببرند و سرانجام در آن بازی با آن پاس استثنایی خداداد عزیزی را روانه دروازه مارک بوسنیچ کرد تا همه چیز به نام او تمام شود. همان علی دایی که در بوندسلیگا مشتریان زیادی داشت، همراه با بایرن مونیخ به فینال جام باشگاههای اروپا رسید و در قالب هرتابرلین نفس چلسی را در برلین و نفس میلان را در سانسیرو گرفت. همان علی دایی که با گلهای فراوان خود نام خود و ایران را در تاریخ فوتبال جهان بعنوان بهترین گلزن جهان جاودانه ساخت و و و و وهای دیگر.

اما امروز دایی با sms های تمسخرآمیر از این موبایل به آن موبایل می رود و یا در قسمت نظرات وبلاگها با طوماری طولانی مبنی بر جلوگیری از حضورش در تیم ملی نام خود را بر سر زبانها می اندازد. اما چرا کار به اینجا کشیده است مگر همه از او بعنوان فوتبالیستی تحصیل کرده یاد نمی کردند، فوتبالیستی که علاوه بر فکر باز فوتبال فکر باز اقتصادی هم دارد. او در کجای محاسباتش دچار اشتباه شده است که امروز به منفور ترین فوتبالیست ایرانی تبدیل شده است.

او که روزی برای ایران سرش را مقابل توپ و پای حریف قرار می داد حال در تابلوی اعتراض میلیونها ایرانی را در مقابل دیدگان متحیر خود می بیند. علی دایی کاش در اوج از فوتبال خداحافظی کرده بود تا الان مجبور نباشی خدشه دار شدن پرونده پر افتخار خود را ببینی، مجبور نباشی تا با یک مصدومیت مصلحتی از تیم ملی کنار بکشی، مجبور نباشی اشک میلیونها ایرانی را که تو را مسبب اصلی شکست سنگین تیمشان مقابل مکزیک بدانن و مجبور نباشی...

متهمان اصلی شکست سنگین مقابل مکزیک

جام جهانی 2006 آلمان با شروعی تلخ برای تیم ملی کشورمان همراه بود. تیم ایران در اولین بازی خود در این تورنمنت معتبر به مصاف مکزیک رفت و در حالیکه نیمه اول حریف قدر خود را در زمین خودش حبس کرده بود، نهایتا بازی را با نتیجه 3-1 به نماینده آمریکای شمالی و مرکزی واگذار کرد تا به انتظار آینده بنشیند.

جدای از نتیجه همانطور که قبلا گفته بودم جام جهانی جای اشتباه مدافعان نیست اما در در این بازی سه اشتباه محرز با عث این شکست سنگین شد و در حقیقت ما در این بازی به خود و مدافعان خود باختیم. هرچند کمبود بازیهای تدارکانی در این بخت بی تاثیر نبود، ضمن اینکه برانکو ترکیبی را به زمین فرستاد که فبل از بازی اکثر کارشناسان، روزنامه نگاران و حتی مردم عادی آنرا پیش بینی کرده بودند.

مکزیک در حالی گل اول را روی یک ارسال ایستگاهی به ثمر رساند که قبل از آن چندین بار صاحب ضربه آزاد در اطراف محوطه جریمه شده بود. در هنگام گل اول فرانکو به یکباره دفاع ایران را دور زد و توپ ارسالی را در حالیکه هیچ مزاحمی نداشت با هوشمندی تمام از حوالی نقطه پنالتی به براوو رساند تا او هم در میان بهت مدافعان ما و میرزاپور که دستانش را به علامت آفساید بالا برده بود به تور دروازه بچسباند. در همین نیمه مکزیکی ها بارها از فضای پشت نصرتی استفاده کردند و خطر آفرین شدند.

گل دوم مکزیک هم در حالی در نیمه دوم به ثمر رسید که تیم ملی این نیمه را با احتیاط و به هدف حفظ نتیجه آغاز کرده بود. اما همه اشتباه همدیگر را تکمیل کردند تا گل دوم حریف سبزپوش به ثمر برسد. کعبی روی فشار حریف مجبور شد توپ را به میرزاپوری بدهد که همه عالم و آدم می دانند در بازی با پا ضعیف است، او هم به جای اینکه توپ را لااقل به خارج زمین بفرستد آنرا به جایی زد که بازیکن مکزیک انتظارش را داشت، پس از آن نوبت رحمان بود که بازی بسیار خوبش را با یک اشتباه عجیب زیر سوال ببرد و توپ را به بازیکن فرصت طلب مکزیکی تقدیم کند و او هم با یک پاس تودر عالی براوو را روانه دروازه کند و نهایتا میرزاپور اشتباهات همه را تکمیل کرد و با خروجی ناقص زمینه ساز اصلی گل دوم مکزیک شود.

گل سوم حریف هم که کمر تیم ملی ایران را شکست از فضای خالی پشت نصرتی بدست آمد و زینگی بازیکن ریزنقش حریف از فضای ایجاد شده بین رضایی و گل محمدی استفاده کرد و با ضربه سر گل پیروزی بخش تیمش را به ثمر رساند. شاید بختیاری زاده گزینه مناسبتری نسبت به نصرتی بود.

از سوی دیگر هر چند بعضی از کارشناسان کریمی را در این بازی کم فروغ معرفی کردند، اما دیدیم وقتی او به دلیل مصدومیت مجبور به ترک زمین شد، چنان فاصله ای بین خط میانی و حمله ایران افتاد که دیگر هیچ حمله سازمان یافته ای از یاران تیم ملی ندیدیم.

اما این بازی محسنات زیادی را به همراه داشت، یکی از آنان معرفی بازیکن جنگنده و خوش استیلی به نام آندرانیک تیموریان بود. او با نروی جوانی و انگیزه فراوانش در اکثر صحنه ها حاضر بود و اغرق نیست اگر بگوییم آندو بهترین بازیکن تیم ملی بود. شاید اگر در این بازی از چند بازیکن با انگیزه دیگر همچون شجاعی، خطیبی و عنایتی(خصوصا به جای علی دایی) امیرحسین رضایی و ... استفاده می شد الان همه از تیم شگفتی ساز ایران می گفتند.

مکزیک تیم خوبی بود اما همانطور که دیدیم بیخودی آنرا بزرگ کرده بودند، پس از بازی همه با این توجیه که آنها برزیل در جام کنفدراسیونها (آنهم دقیقا یک سال پیش) شکست دادند از باخت تیم ملی استقبال کردند اما در همان بازیها مکزیک در نیمه نهایی از آرژانتینی شکست خورد که برزیل در بازی فینال با نتیجه 4-0 لهش کرد.

با این همه باز هم به انتظار آینده خواهیم نشست و دل به روزهای آینده خوش می کنیم.

۰-۱

تيم ملي فوتبال انگلستان نخستين گام را در مرحله پاياني رقابت‌هاي جام جهاني 2006 با پيروزي برداشت.  انگلستان به زحمت توانست پاراگوئه را در ورزشگاه فرانكفورت يك بر صفر شكست دهد. البته انگليسي‌ها دور از انتظار بودند و نود دقيقه اضطراب را برابر نماينده‌ي آمريكاي جنوبي تجربه كردند. تنها گل بازي دقيقه 4 با ضربه آزاد ديويد بكام كه به سر كارلوس گامارا برخورد كرد، به ثمر رسيد. نيمه دوم پاراگوئه براي به ثمر رساندن گل تساوي تلاش بسياري داشت اما، موفق نشد. اكنون آنها بايد از سوئد در ديدار پنج‌شنبه آينده در برلين امتياز بگيرند.

بازی رفت مرحله پلی آف لیگ دسته اول کشور با پیروزی دلچسب مس کرمان همراه بود. در این بازی مهیج مس موفق شد همای تهران را با نتیجه سه بر یک در میان هیاهوی هواداران روانه تهران کند. استادیوم شش هزار نفری کیانی در این روز تاریخی برای فوتبال کرمان پذیرای بیش از یازده هزار علاقمند بود و این جهنم واقعی برای هما باعث شد تا آنان در همان دقیقه 5 دروازه خود را روی ضربه تماشایی پور اسدالله باز شده ببینند.

هیاهوی هواداران مس تمام نشدنی بود و بازیکنان باتجربه هما همچون جانملکی، موسوی و غلامپور خیلی سریع تحت تاثیر این جو ابتکار عمل را از دست دادند. مس برای تغییر نتیجه چندین فرصت طلایی را از دست داد تا اینکه سرانجام در دقیقه 46 بابک حاتمی بهترین گلزن این فصل دسته اول روی حرکت زیبای اسدالله پور از سمت راست با ضربه سر به ثمر رساند، تا هم هواداران و هم بازیکنان مس با خیالی آسوده به رختکن بروند.

نیمه دوم همچنان پر هیاهو از جانب دو تیم دنبال شد و در حالیکه بازیکنان مس بازی را به نفع خود تمام شدنی می پنداشتند، روی اشتباه مدافعان به خصوص تلقینی دروازه شان باز شد اما دیری نپایید که بازیکنان مس در شلوغی جلوی دروزاه حریف صاحب موقعیت شدند و تکل مدافع هما قربانی را نقش بر زمین کرد تا داور بازی بلافاصله نقطه پنالتی را نشانه رفت تا بابک حاتمی به زیبایی هرچه تمامتر آنرا به گل تبدیل کند و نارنجی پوشان مس با خیالی راحت تر به انتظار بازی برگشت که اتفاقا همزمان با اولین بازی تیم ملی کشورمان در جام جهانی در مقابل مکزیک است بنشینند.

تیم ملی کشورمان امشب خاک وطن را برای شرکت در جام جهانی، معتبر ترین تورنمنت ورزشی سال، به سمت آلمان ترک کرد. تیم ملی برای آماده سازی جهت این رویداد مهم فقط و فقط سه بازی تدارکاتی انجام داد که در مقایسه با دیگر هم گروهانش رقم بسیار نازلی است. حتی تیمهایی که رودروی تیم ملی کشورمان قرار گرفتند نسب به حریفان تدارکاتی رقیبان (به جز کرواسی) در سطح پایینتری بودند. اما در حالیکه به نظر مس رسید تیم کشورمان نیاز به حداقل دو بازی تدارکاتی دیگر دارد، پرونده آنها بسته شد و ملی پوشان کشور را به سمت فصلی نو ترک کردند.

تیم کشورمان در بازیهای دوستانه، ابتدا با تیم کاستاریکا در استادیوم آزادی بازی کرد و نیمه اول را با ترکیب اصلی به میدان رفت و سه بر صفر به پایان برد. ولی در نیمه دوم دو گل خورد تا بازی با نتیجه سه بر دو به پایان برسد.

اما دومین بازی تیم ملی همین هفته و در زاگرب با کرواسی اتفاق افتاد. در این بازی دو تیم در حالیکه به نتیجه 2-2 مساوی رضایت دادند که تیم ایران تا دقیقه 97 از حریف قدرتمندش جلو بود و در سومین باز که چهارشنبه گذشته انجام گرفت بوسنی را با نتیجه 5-2 در هم کوبید. تیم کشورمان هر چند در کمال ناباوری در ابتدای بازی و در دقیقه 15 2-0 ار حریف عقب افتاد اما نهایتا پنج گل به رقیب سختکوش خود تحمیل کرد تا ایران را با خیالی آسوده تر ترک کند.

اما باید به این نکته توجه کنیم که خوردن شش گل در سه مسابقه نمی تواند آمار جالبی برای خط دفاعی باشد و مدافعان باید بدانند که جام جهانی جای اشتباه کردن نیست و هر لغزشی برای تیم بسیار گران تمام خواهد شد. در بازی با بوسنی نصرتی همچنان متزلزل نشان می داد و حتی گل اول حریف روی اشتباه او و پاس زیبایش به رقیب صورت گرفت. به هنگام به ثمر رسیدن گل دوم بوسنی هم گل محمدی باتجربه بود که اشتباه کرد و یک موقعیت مرده را به فرصتی ایده آل برای رقیب بدل کرد تا باربارز معروف توپ ارسال همبازی اش را از روی خط دروازه به داخل آن هل بدهد. حتی در بازی با کرواسی هنگام به بار نشستن گل اول حریف مدافعان کاملا سراسیمه و آماتور عمل کردند. گل دوم هم نیاز به صحبت ندارد قاطی کردن مدافعان با میرزاپور و نهایتا تقدیم یک پنالتی به حریف.

در این سه بازی هر چند خط میانی و حمله نسبتا خوب بودند، خط دفاع ضعیف عمل کرد و با اینکه سهراب بختیاری زاده و رحمان رضایی با اعتماد به نفس لازم و سختکوش نشان دادند و گهگاهی در حملات تیم ملی هم نیز حضور پررنگی داشتند، ولی دیگر مدافعان نمایش قابل قبولی از خود به نمایش نگذاشتند و برانکو باید در این فرصت باقی مانده فکری برای دفاع متزلزلش بکند.

اخبار روز:

بن فاستر دروازه بان ذخیره منچستر یونایتد که این فصل از تیم واتفورد به این تیم آمده بود، از سوی گوران اریکسون به تیم ملی انگلیس فرا خوانده شد. وی قرار است جایگزین رابرت گرین دروازه بان مصدوم شده این تیم باشد. فاستر 23 ساله نقش به سزایی در صعود واتفورد به لیگ برتر در این فصل داشت و آنها(واتفوردی ها) امیدوارند بتوانند دروازه بان موفقشان را در فصل آینده به همراه داشته باشند.

آندری شوچنکو مهاجم قدرتمند تیم اوکراین بالاخره تسلیم شد و میلان را ترک کرد نا باب مذاکراتش را با چلسی آغاز کند. وب سایت باشگاه میلان دیروز فاش کرد خانواده شوا از مسببین حرکت او به سوی لندن بوده اند. از آنجایی که همسر آندری یک سوپر مدل است، شاید هر کس جای او بود و همسرش می گفت هوای لندن به سرش زده است سریع چمدانش آماده بود.

برزیل ما را نمی ترساند. کرواتها از همگروهی با برزیل در گروه F جام جهانی نگران نیستند. داریو سرنا مربی کراواسی همچنین گفت: برزیلی ها گرچه قابل احترامند اما ما برای جنگ آماده ایم. فرض بر اینکه ما در گروهمان دوم شویم ولی همین مقام دومی سکوی پرتاب ما خواهد بود. کرواسی اولین بازی خود را در جام جهانی با برزیل قهرمان پنج دوره جام جهانی و در تاریخ 13 ژوئن (22 خرداد) برگزار می کند ضمن اینکه فردا شاهد مصاف تدارکاتی این تیم با تیم ملی کشورمان خواهیم بود.

دیوید بکهام بر این باور است که انگلستان با این بازیکنانی که دارد می تواند قهرمان جام جهانی شود، حتی اگه وین رونی مهاجم توانا و جنگنده شان را در اختیار نداشته باشند. هرچند که کاپیتان ساکنان جزیره معتقد است که بعد از صعود به از مرحله گروهی رونی هم به جمع آنان خواهد پیوست. رونی با مصدومیتی مواجه شده است که او را 19 روز وادار به استراحت خواهد کرد.

نتایج بازیهای دوستانه مهم امروز:

پرتغال ۴ - ۱ کیپ / فرانسه ۱-۰ مکزیک / هلند ۱-۰کامرون

برنامه بازیهای دوستانه مهم فردا:

ساعت ۱۸:۰۰ به وقت اروپا

عکسهای روز:

تا نهم ژوئن و شروع جام جهانی ۱۲ روز باقیست

همراه با جام جهانی با ضربه آزاد

اخبار عکسها و نتایج بازیها

تا جام جهانی آخرین اخبار از تیمها بازیکنان و دیدارها دوستانه