بالاخره رای نهایی کمیته انضباطی در خصوص حوادث بازی صنعت مس کرمان و برق تهران اعلام شد و مایه خوشحالی دو تیم تراکتور سازی تبریز و همای تهران را سبب شد. رای صادره بدین شرح بود:

۱-دو تيم‌ چهار بازيکن‌ اخطارى‌ داشتند که‌ طبق‌ آيين‌نامه‌ انضباطى‌ به‌ پرداخت‌ مبلغ‌ دو ميليون‌ ريال‌ جريمه‌ نقدى‌ محکوم‌ شدند.

*** ۲- به‌ دليل‌ اقدام‌ تماشاگران‌ مس‌ کرمان‌ و باتوجه‌ به‌ آيين‌نامه‌ انضباطي، يک‌ مسابقه‌ تيم‌ مذکور بدون‌ حضور تماشاگران‌ انجام‌ خواهد شد و به‌ پرداخت‌ مبلغ‌ 10 ميليون‌ ريال‌ جريمه‌ نقدى‌ محکوم‌ شده‌ است.

۳-پزشک‌ تيم‌ برق‌ (محسني) به‌ مدت‌ دو ماه‌ از همراهى‌ تيم‌ مربوطه‌ محروم‌ و به‌ پرداخت‌ مبلغ‌ پنج‌ ميليون‌ ريال‌ جريمه‌ نقدى‌ محکوم‌ شده‌ است.

۴- حسين‌ قزل‌سفلى‌ از حضور در دو مسابقه‌ رسمى‌ محروم‌ و به‌ پرداخت‌ مبلغ‌ سه‌ ميليون‌ ريال‌ جريمه‌ نقدى‌ نيز محکوم‌ شده‌ است.

۵- تيم‌ مس‌ کرمان‌ براى‌ اولين‌ بار در نيمه‌ دوم‌ با ده‌ دقيقه‌ تأخير وارد زمين‌ شد که‌ کميته‌ انضباطى‌ به‌ توبيخ‌ کتبى‌ بسنده‌ کرده‌ است‌ ولى‌ اگر تکرار شود تصميمات‌ شديدترى‌ اتخاذ خواهد شد.

۶-نتيجه‌ ديدار نيمه‌تمام، چهار بر یک به‌ سود تيم‌ مس‌ کرمان‌ اعلام‌ شد.

اين‌ خبر، خبر خوشحال‌کننده‌اى‌ براى‌ حريف‌ مس‌ در پلى‌آف‌ بود و همچنین خبری بد برای هواداران مس. شاید حقشان همین است. چونکه خودشان خواستند. خودشان خواستند تا حضور تیم شهرشان را در سطح اول فوتبال کشور نبینند. خودشان خواستند تا حریف تیمشان با خیالی آسوده در استادیوم شهرشان بدور از هیچ هیاهویی بازی کند. شاید هم به قول عباس محمدی دروازه بان مس هنوز تفکرشان در حد لیگ یک است پس بهتر است در همان حد هم باقی بمانند.

حريف‌ مس‌ با انجام‌ یک تک بازى‌ در زنجان و در تاریخ سوم خرداد  از ميان‌ تراکتورسازى‌ و هما مشخص‌ می شود. پس از آن تیم مس باید در هفتم در استادیوم بدون تماشاگر کیانی میزبان برنده آن بازی باشد و سرانجام بازی برگشت در دوازدهم خرداد برگزار می گردد.

با توجه به برگزاری بازی تیم مس بدون حضور تماشاگر و همچنین اینکه آنها در بازی اول میزبان هستند به نظر صعودشان به لیگ برتر باز هم در هاله ای از ابهام است. 

تفنگچی های آرسنال

یا آبی اناری های بارسلونا

امشب ۱۵/۲۲

لحظاتی قبل خبری بر روی سرویسهای خبری رفت که من را لااقل شوکه کرد. خبری یک خطی بدین مضمون: مجتبي جباري به دليل آسيب ديدگي نمي‌تواند تيم ملي ايران را در جام جهاني همراهي كند. 
تيم ملي فوتبال كشورمان كه در اردوي سوييس به سر مي‌برد,  در ديدار دوستانه به مصاف تيم اسفاليز اين كشور رفت و موفق شد با نتيجه‌ي 2 بر يك اين تيم را شكست دهد؛ اما نكته‌ نااميد كننده مصدوميت مجتبي جباري بهترين بازيكن فوتبال ايران در فصل 84-85 است و به گفته‌ي حسين فركي او به طور قطع از حضور در جام جهاني محروم شده است.
فركي اظهار كرد: در نيمه‌ي اول بازي نخست جباري بدون اين كه با كسي درگيري پيدا كند، آسيب ديد. البته به گفته‌ي پزشك تيم، مصدوميت وي سابقه داشته است.
وي افزود: جباري براي مشخص شدن وضعيت آسيب‌ديدگي پاي چپش از ناحيه مينيسك, امشب به تهران مي‌آيد تا نوع آسيب‌ديدگي و همچنين عمل جراحي‌اش مشخص شود.

جباری پدیده این فصل فوتبال کشورمان و یکی از ده ورزشکار برتر سال ۸۵  بعنوان رهبر خط میانی تیم فوتبال استقلال نقش بسزایی را در قهرمانی این فصل این تیم داشت. او با پاسهای هوشمندانه و حرکات ویران کننده خود بارها و بارها خط دفاعی حریفان را دچار مشکل کرد. حال او باید جام جهانی را مثل بقیه از تلویزیون نگاه کند. هر چند که در خط میانی کشورمان همه چیز به نکونام ختم می شود اما جباری می توانست در کنار او و یا حتی جایگزین او در جام جهانی از مهره های سرنوشت ساز کشورمان باشد. اما حیف ....

این هم از آخر و عاقبت بازی تدارکاتی با تیمهای بی نام و نشان.

بعد از سالها تصمیم گرفتیم برویم استادیوم. آخرین بازی صنعت مس کرمان در مرحله گروهی دسته اول. آنها هفته قبل صعودشان را به مرحله پلی آف مسجل کرده بودند و این بازی حکم یک بازی تشریفاتی را داشت. حریف مس در این بازی برق تهران بود که برای نجات از سقوط به دسته دوم تلاش می کرد و برای بقا به سه امتیاز این بازی نیاز داشت، آنهم در صورت باختن پیام خراسان در مقابل شاهین بوشهر.

تماشاگر نسبتا خوبی به استادیوم کیانی آمده بود، شاید نزدیک به 7000 نفر. با سوت نوید مظفری و با 6 دقیقه تاخیر بازی شروع شد. برقی ها در همان شروع بازی پراشتها نشان دادند و در دقیقه 2 روی یک ارسال مواج دروازه مس را با خطر روبرو کردند که توپ با خوش شانسی محض علی نظرمحمدی دروازبان نامطمئن مس در این بازی به تیر دروازه برخورد کرد. میدانداری برقی زیاد طول نکشید و تشویق بی امان تماشاگران کرمانی آنان را به عقب راند و سرانجام این تیم مس بود که گل اول بازی را به ثمر رساند. در دقیقه 11 توپی که از عمق فرستاده شد، ضربه محکم بازیکن مس را به همراه داشت، دروازبان توپ را برگشت داد ولی بابک مظفری مهاجم خوش استیل مس آنحا حاضر و آماده بود تا توپ برگشتی را به گل تبدیل کند و کرمانی های حاضر در استادیوم را غرق در شادی.

هنوز تماشاچیها از شادی گل اول سیراب نشده بودند که مسیها روی یک ضد حمله آهنگ دروازه برق را کردند و نفوذ از چپ آنها روی حرکت شماره 8 یعنی حمید رضا شرفی، ضربه زیبای او را با پای چپ به همراه داشت تا دروازه برق برای دومین باز فرو ریزد.

برقیها بعد از خوردن این دو گل جسته و گریخته حملاتی را ترتیب دادند که حاصل آن بدست آوردن دو ضربه آزاد بود که هر دو را بازیکنان این تیم به آسمان کوبیدند. در دقیقه 36 صنعت مس گل سوم را هم زد اما داور آنرا بدرستی آفساید اعلام کرد. اما سرانجام در دقیقه 39 بازی صاحب یک گل شدند. پاسکاری تک ضرب برقی ها ثمر داد و نجمی زاده بازیکن کرمانی برق توپ را روی اشتباه مسلم دروازبان مس در توپ گیری وارد دروازه کرد. در وقت اضافه بازی برقیها صاحب یک ضربه آزاد شدند که توسط نظر محمدی برگشت داده شد و توپ برگشتی را نجمی زاده وارد دروازه کرد که داور این گل را هم آفساید اعلام کرد. این تصمیم داور اعتراض گسترده نیمکت نشینان برق را به همراه داشت. هرچند در پایان بازی سرمربی برق صریحا اعلام کرد که تصمیم داور درست بوده است.

نیمه اول با همان تنیجه 2-1 به نفع مس به پایان رسید. در نیمه دوم و در دقیقه 5 مس گل سوم خود را به ثمر رساند. بابک حاتمی زننده این گل بود. از این به بعد بود که وضعیت بازی کمی تغییر کرد. دادن پی در پی کارت زرد از سوی داور به بازیکنان مس و همچنین اخراج حمید رضا شرفی از بازی جو ورزشگاه را کمی متشنج کرد. در همین دقایق بود که بازیکنان برق در کمال تعجب توپ را از دو قدمی دروازه به بیرون فرستادند. بلافاصله بازیکنان مس از راست براه افتادند که سهندرازیان با خطای شدید دفاع خریف روبرو شد. بلافاصله باران قوطی های آب بود که بر سر بازیکنان چه حریف چه خودی می بارید.

سرانجام گل چهارم مس هم به ثمر رسید. این گل را بیژن حسینی در دقیقه 38 و روی پاس بلند پشت مدافعان و دیدنی فلاح بازیکی که جانشین نورزایی شده بود، با دریبل دروازبان به نام خود ثبت کرد. دقایقی بعد از این گل پرتاب بطری از جانب تماشاگرانی که در حال ترک استادیوم بودند شدت گرفت که در همین گیراگیر دروازبان برقیها نقش بر زمین شد که این مصدومیت بازی را به مدت 18 دقیقه متوقف ساخت. در حالیکه هوا رو به تاریکی می نهاد بازی مجددا از سر گرفته شد. داور چهارم تابلوی 11 دقیقه! وقت اضافه را بالای سر برد. در حالیکه بازی در دقیقه 39 و به مدت 18 دقیقه متوقف شده بود و قاعدتا می بایست 24 دقیقه به پایان بازی مانده باشد.

هنوز دو دقیقه از شروع مجدد بازی نگذشته که دوباره دروازبان برق برروی زمین افتاد که این افتادن باعث شد تا دوباره بازی چند دقیقه ای متوقف شود و مظفری داور مسابقه دید که هوا هر لحظه دارد تاریکتر می شود سوت پایان بازی را به صدا در آورد.

هر چند مس در این بازی برد و به پلی آف صعود کرد اما هوادارانش سنگ تمام گذاشتند و چنان آشی برای این تیم و بازیکنانش پختند که تعداد وجبهای روغنش در چند روز آینده مشخص می گردد. این تیم با این هوادارانش لیگ برتر نرود بهتر است، این جمله را همه می گفتند از عباس محمدی دروازبان فیکس مس گرفته تا ناظر فدراسیون و سرمربی برق. ناظر فدراسیون که از محرومیت احتمالی مسیها می گفت، تاکید کرد که گزارش کامل خود را برای کمیته انضباطی می فرستد که بدون شک آنها هم چنان جریمه و تصمیمی سخت را علیه مس در دیدار حساس خود در پلی آف اتخاذ خواهند کرد که احتمالا هوس رفتن به لیگ برتر از سرشان بیفتد. واقعا برای چه تماشاگران تیمی که صعود کرده و چهار گل هم جلوست باید این چنین بلوا به پا کنند و بهانه دست این و آن بدهند.

خلاصه این هم از رفتن ما به استادیوم. عجب سرگذشتی داشتی کل علی...

 اسپانیا و انگلیس زودتر از سایر کشورهای اروپایی قهرمانان فوتبال خود را شناختند و از این به بعد ادامه لیگ در این دو کشور برای تیمهایی که برای دستیابی به مقام دوم تا چهارم و تیمهای پایین جدول که برای بقا تلاش می کنند حساس است.

چلسی اوایل هفته با شکست تحقیر آمیز و سه بر صفر منچستر یونایتد با 91 امتیاز با اقتدار کامل قهرمانی خود را برای دومین سال پیاپی قهرمان جزیره شد. این سومین قهرمانی آبی پوشان لندنی در انگلیس بود. اولین آن برمی گردد به 51 سال پیش و در سال 1955. بعد این تاریخ دوره افول این تیم آغاز شد و تا اوایل دهه 90 آنها یک تیم کاملا معمولی در انگلیس به شمار می آمدند. اما با پیوستن بازیکنان مطرحی همچون رود گولیت هلندی، لوکا ویالی، جیان فرانکو زولای، پیر لوئیجی کاسیراگی و روبرتو دی متئوی ایتالیایی، توره آندره فلوی نروژی و بسیاری بازیکن مطرح انگلیسی چون دنیس وایز، گراهام لوسو دوباره گام در جاده پیشرفت گذاشتند.

در این مقطع افراد زیادی روی صندلی مربیگری این تیم نشستند. از جمله خود رود گولیت، لوکا ویالی و کلودیو رانیری اما با آمدن رومن آبراموویچ میلیاردر معروف اهل روسیه بر مسند ریاست این باشگاه فصل تازه ای در دوران حرفه ای این تیم آغاز شد. او خوزه مورینیوی پرتغالی را که با تیم پورتوی پرتغال قهرمان اروپا شده بود به لندن آورد و مرد مغرور پرتغالی با ساختن یک تیم یکدست دو دوره است که قهرمان انگلیس می شود. آنها فصل قبل با حذف تیمهای مطرحی بایرن مونیخ و چلسی تا مرحله نیمه نهایی هم پیش رفتند اما در آنجا مغلوب سرخپوشان بندر لیورپول که بسیار بسته و دفاعی بازی می کردند شدند و حذف شدند. امسال هم تا یک چهارم نهایی حاضر بودند اما مغلوب بارسلونای قدرتمند شدند.

در تیم چلسی پیتر چک اهل جمهوری چک در درون دروازبان یک وزنه قابل اعتماد به شمار می آید. مطمئنا در جام جهانی بیشتر از او خواهیم شنید. خط دفاع چلسی بوسیله JT یا همان جان تری معروف رهبری می شود. کاپیتان قدرتمند آبی پوشان در کنار خود ریکاردو کاروالیو، پائولو فریرا و ویلیام گالاس را داشت. در جلوی این دفاعی محکم و در خط هافبک همه چیز به فرانک لمپارد ختم می شود. این بازیکن خلاق که کاملا در خدمت تیم نیز هست امید اول خط میانی انگلستان در جام جهانی نیز خواهد بود. اسیین، جو کول، دامین داف، جرمی، ماکلله  بهمراه آرین روبن هافبک خوش تکنیک هلندی از یاوران لمپارد در این خط بودند. دروگبا، کرسپو و گودجانسون هم به تناوب در پیشانی حمله این تیم حضور داشتند و مورینیو با این تیم یکدست است که برای دومین سال پیاپی قهرمان انگلستان می شود.

اما در اسپانیا همه چیز به بارسلونا ختم می شود. آنها این هفته با تک گل اتوئو سلتا ویگو را شکست دادند و جام قهرمانی را قبل از پایان لالیگا برای دومین سال پیاپی به نام خود ثبت کردند.

تیم هجومی بارسا برای رسیدن به قهرمانی به هیچ تیمی رحم نکرد. آنها حتی رئال مادرید مغرور را در سانتاگو برنابئو با نتیجه سه بر صفر در هم شکستند. تا جاییکه هوادران رئال در پایان بازی به احترام رونالدینهو از جای برخاستند و ایستاده کف زدند.

وقتی به تاریخ مراجعه می کنیم می بینیم همیشه باریکنان سرنوشت ساز در این تیم ردی از خود به جای گذاشتند. یوهان کرایف اسطوره فوتبال هلند، دیه گو مارادونا بهترین بازیکن جهان، روماریو مهاجم و گلزن سابق برزیل و بهترین بازیکن جهان در سال 1994، هریستو استویچکوف بلغاری بهترین بازیکن اروپا در همان سال، رونالدو بهترین بازیکن قرن جهان بعد از پله در سالهای 1996، رونادینهو بهترین یازکن جهان در سالهای 2004 و 2005 و ساموئل اتوئو بهترین بازیکن آفریقا در سال 2005 و بسیاری بازیکن مطرح جهان.

فرانک رایکارد مربی جوان و صاحب سبک این تیم، خود نیز از بازیکنان مطرح هلند بوده که به همراه رود گولیت و مارکو فان باستن مثلث طلایی هلند و تیم میلان را تشکیل داده بودند. این مربی چنان در این تیم کار کرده است که اهالی کاتالان کم کم دارند کرایف معروف و افتخارات او را در بارسا از یاد می برند.

بارسلونا هم اکنون در آستانه کسب عنوان قهرمانی اروپا هم هست. آنها در یک چهارم نهایی چلسی را از پیش رو برداشتند و در نیمه نهایی هم میلان را و تا چندی دیگر باید در پاریس با آرسنال مصاف کنند تا قهرمان این فصل اروپا، منتهی به جام جهانی هم مشخص گردد.

و یک عکس جالب از بازی چلسی و منچستر یونایتد

نماینده کرمان در لیگ آزادگان این فصل را بر خلاف فصول قبل بسیار خوب شروع کرد، ادامه داد و اکنون همه امیدوارند که خوب هم به پایان ببرد. آنها با بازیهای زیبا و هوشمندانه خود چند بازی مانده به پایان لیگ صعود تقریبا صعود خود را به مرحله پلی آف این تورنمنت قطعی کردند و اگر اتفاق خاصی نیفتد باید منتظر درخشش آنان در این مرحله هم باشیم.

کار مس در مرحله پلی آف به مراتب سخت تر خواهد بود. یک اشتباه کافی است تا تلاش یک فصل مجموعه تیم و باشگاه را به باد فنا بدهد، زیرا تیمهای حاضر در این مرحله برای صعود دست به هر عملی خواهند زد و از هر ابزاری استفاده خواهند کرد.از یاد نبردیم که در مسابقات پلی آف فصل قبل چگونه تیم سخت کوش نفت آبادان قربانی نقشه های از قبل کشیده شده شد و از صعود باز ماند. در روز آخر آن مسابقات در حالیکه دو بازی بصورت همزمان برگزار می شد، تیم شهید قندی یزد که صعودش از قبل مشخص شده بود آنقدر از راه آهن گل خورد تا نفتی ها با زدن حتی چهار گل به تیم پیام خراسان (همان تیمی که هفته قبل سه بر صفر مغلوب مس شد) صعود نکنند تا این راه آهن باشد که صعود کند. همه به خاطر دارند که در آن بازی حتی مصدومیت دروازه بانهای دو تیم راه آهن و پیام که هزاران کیلومتر از هم فاصله داشتند نیز همزمان بود و این مصدومیت در یک مدت معین به طول می انجامید و همزمان نیز برطرف می گشت. تیم شهید قندی سال قبل در آن تورنمنت بهترین خط دفاعی را داشت ولی به یکباره در آن بازی آخر هفت گل خورد تا مافیای کثیف فوتبال بیش از پیش خود را نمایان کند. هر چند نفتی ها اعتراض خود را از آن بازی ارائه کردند و تا مدتها نیز پیگیر آن بودند اما به هیچ جا نرسیده و دوباره در لیگ یک بخت خود را برای صعود آزمایش کنند.

در شایستگیهای نارنجی پوشان مس شکی نداریم. این تیم در اکثر خطوط از رقیبان خود برتر بوده است، از دروازه بان گرفته تا خط دفاعی و هافبک و خط حمله، ولی همانطور که گفتیم در مسابقات پلی آف یک اشتباه ممکن است به قیمت حذف یک تیم تمام شود و حریفان نیز منتظر بروز چنین اشتباهاتی از یاران خوب مس هستند.

استقلال قهرمان شد. آن هم جلوی هزاران هوادار مشتاقش که از راه های دور و نزدیک به آزادی آمده بودند. غول مهربان( آزادی) بعد از بازی ایران با بحرین که منتهی به صعود تیم ملی کشورمان به جام جهانی بود دیگر چنین جمعیتی ندیده بود. و سرانجام شور و هیجان آبی پوشان ثمر داد و با قربانی شدن تیم برق در مقابل آن همه تماشاگر، استقلالیها جام قهرمانی را بالا بردند.

قصد ندارم در مورد نحوه بازی و قهرمانی استقلال صحبت کنم. چونکه داستان قهرمانی استقلال به همین یک بازی ختم نمی شود. نه نمی خواهم درباره چگونگی مهره چینی قلعه نویی و یا برنامه سه ساله اش برای قهرمانی آبی پوشان حرف بزنم. بلکه می خواهم بگویم بعد از برگزاری پنج سال لیگ حرفه ای، آیا حرفه ای شده ایم. آیا فاکتور های حرفه ای شدن را شناختیم، آیا آنها را رعایت کردیم و آیا های بسیار دیگری...

اما آنچه در انتهای بازی دیدیم از آماتور هم آماتور تر بود، همه چیز خوب بود البته تا قبل از به صدا آمدن سوت پایان بازی توسط محسن ترکی داور این بازی. پس از اینکه او سوت پایان را زد همه چیز بهم ریخت و سیل افراد مسئول و غیر مسئول بود که به زمین سرازیر می شدند و در عرض چند دقیقه ای چنان بلبشویی به پاشد که نگو و نپرس. دود ناشی از مراسم آتش بازی هم مزید بر علت شده بود تا دیگر چشم، چشم را نبیند.

نه خبری از سکو بود و نه خبری از تابلویی که از ورود افراد به زمین جلوگیری کند. هوادار، اسپانسر، عکاس، خبرنگار و خلاصه همه و همه روی سر و دوش بازیکنان سوار شده بودند و مشغول جشن و دست افشانی بودند. بعضی از بازیکنان استقلال مثل سیاوس اکبرپور جشن را بی خیال شده بودند و به دور از حواشی جشن! به نظاره آن پرداخته بودند. در همین گیراگیر سواری با اسبش وارد زمین شده و توجه همه را به خود جلب کرد. ناخود آگاه یاد سنجاب بازیگوش بازی آرسنال، ویارئال افتادم که برای دقایقی اسباب خنده تماشاچیان داخل استادیوم و پای تلویزیون را فراهم کرد و در میان تشویق لندنی ها از زمین خارج شد. بالاخره نوبت به اهدا جام رسید. معلوم نشد سرانجام جام به کی داده شد و  کی دور افتخار می زد. چونکه هر چی چشم دوختیم چهره ها نا آشنا بود. هر کسی را می توانستی جز بازیکنان را. جام قهرمانی هم که خود حکایت خاص خودش را داشت. از اول بازی جامی که نشان داده می شد شکل دیگری داشت ولی جامی که هواداران دور سرشان می چرخاندند شکلی دیگر.

هر ساله اینهمه مراسم اهدا جام در سراسر جهان  در پایان تورنمنت های بزرگ انجام می گیرد ولی ما هیچگاه آنها را ندیدیم و یا خود نخواستیم درس بگیریم. هنوز هم دیر نشده، فینال جام باشگاه های اروپا در راه است. نظم و سازمان اروپایی و کلا فوتبال حرفه ای را خواهیم دید.