قهرمان آسیا بدنبال خلق یک شگفتی

اختصاصی خط فاصله: قهرمانی در آسیا و گرفتن جواز حضور در المپیک پس از 60 سال موفقیتی بود که سال گذشته نصیب تیم ملی بسکتبال کشورمان شد. بسکتبالیست­های جوان کشورمان در آن دوره از مسابقات موفق شدند پس از شکست حریفان خود در فینال هم تیم قدرتمند لبنان را از پیش رو برداشته و تاج قهرمانی را بر سر نهند. تنها چند ماه پس از این اتفاق بزرگ تیم بسکتبال صباباتری هم موفق شد در فینال باشگاه­های آسیا نماینده­ی کویت را مغلوب کند و برای دومین سال پیاپی قهرمان آسیا شود تا همگان بر این باور برسند که ایرانی­ها جهش بلند خود را در بسکتبال آغاز کرده­اند. حال با این نتایج درخشان، ملی­پوشان بسکتبالیست برای حضور هر چه قدرتمندتر در المپیک تمرینات سنگینی را پشت سر می­گذارند.

بسکتبالیست­های کشورمان اردوهای برون مرزی خود را با حضور در تورنمت چهارجانبه­ی ایتالیا آغاز کردند. تیم کشورمان در این تورنمنت بازی­های درخشانی را انجام داد و میزبان پرقدرت خود را در فینال شکست داده و در کمال ناباوری قهرمان این مسابقات شد. «رايكو ترومن» مربی تیم ملی در خصوص این تورنمت می­گوید: «ايتاليا، همواره ايتاليا است و نمي‌توان به دليل غيبت سه تا چهار بازيكن، اين تيم را ضعيف دانست. اين یعنی عملكرد ملي پوشان ايران، كادر فني ايتاليا را شگفت زده كرده بود و تصور نمي‌كردند جام را به ما واگذار كنند!»

پس از این اردو ترومن نفرات تیم ملی را به منظور شناخت بیشتر و محک بازیکنان تغییر داد و تیم راهی استرالیا شد. استرالیایی که خود یکی از حریفان ما در المپیک است. هر تیم ملی هر دو بازی خود را در این اردو مقابل استرالیا واگذار کرد اما کادر فنی اظهار داشتند که کسب نتیجه هرگز در اولویت­های برنامه­های آماده سازی­شان قرار نداشته است. پس از این اردو مجددا بسکتبالیست­های کشورمان راهی اروپا و این بار کشور کرواسی شدند. تیم بسکتبال کرواسی که خود یکی از قدرت­های برتر اروپا به شمار می­رود حریف خوبی برای تیم ملی بود. ملی­پوشان در بازی اول با نتیجه­ی 79 به 101 مغلوب شدند. آن­ها که سه کوارتر اول را واگذار کرده بودند، کوارتر چهارم را 32 به 28 از آن خود گردند. تیم کشورمان دومین بازی خود را در کرواسی هم با نتیجه­ی 72 به 91 واگذار کرد.

ترومن در مورد نتایج این اردوها می­گوید: «از حضور تيم ملي در این اردوها بسيار راضي هستم. با برگزاري این ديدارهای تداركاتي، به اهداف خود رسيديم. بايد تا اعزام تيم، 20 بازيكن آماده داشته باشيم. قصد داريم پس از حضور در تورنمت «دايمون بال چين» و در آستانه ورود به دهكده المپيك، تركيب را اعلام كنيم. تا آن روز، تمامي 20 بازيكن حاضر در اردوها فرصت دارند خود را به كادر فني تحميل كنند.»

تیم ملی بسکتبال کشورمان در المپیک پکن با تیم­های آرژانتین، روسیه، استرالیا و لیتوانی هم­گروه است. گروهی که به نظر گروه سختی و هیچ­کدام از تیم­ها حاضر به کوتاه آمدن نیستند و با قدرت هر چه تمام­تر در المپیک شرکت خواهند کرد. آرژانتین، خود یکی از قدرت­های بسکتبال آمریکای جنوبی است اما به نظر نمی­آید از ایتالیا قوی­تر باشد. روسیه و لیتوانی هم در اروپا حرف­های برای گفتن دارندو به یاد داریم که لیتوانیایی­ها در اولین حضور خود در المپیک به سال 1992 در بارسلونا، تا فینال هم بالا آمدند و در آن­جا مغلوب تیم ملی آمریکا که با بازیکنان حرفه­ای خود نظیر لری برد، مایکل جوردن بزرگ، مجیک جانسون، اسکاتی پیپین، شاکیل اونیل در المپیک شرکت کرده بود، شدند. اما همه­ی این­ها باعث نمی­شود به تیم ملی­مان به چشم یک حریف ضعیف و دست و پا بسته نگاه کنیم. با توجه به استعداهایی که در تیم کشورمان حضور دارند کسب هر نتیجه­ای غیرممکن نیست. علي باهران، مهدي كامراني، جواد داوري، امير اميني، حامد آفاق اسلاميه، سعيد داورپناه، ايمان زندي، صمد نيكخواه بهرامي، محمرضا اكبري، حامد سهراب‌نژاد، پويا تاجيك، هومن رضايي، اوشين ساهاكيان، جابر روزبهاني، حامد حدادي و اصعر كاردوست بازیکنان جوان و با استعدادی هستند که برای درخشش در المپیک پتانسیل لازم را دارند. بازیکنانی که  ترومن در مورد آن­ها معتقد است: «شاگردان من  ثابت كردند حرف‌هايي براي گفتن دارند. به آنها اميدوارم و مي دانم اين توانايي را دارند كه در المپيك نگاه‌ها را به سوي خود بكشانند. واقع بين هستيم و جايگاه خود را در نظر داريم، اما اين نويد را مي‌دهم كه روزهاي آفتابي بسكتبال ايران را در المپيك خواهيد ديد.» او هم­چنین از تلاش و کوشش یارانش می­گوید؛ «تا آغاز المپيك به شدت تمرين مي‌كنيم و اجازه نمي‌دهيم حتي يك روز هم از دست برود.»

لیگ برتر بسکتبال که چند سالی است در کشورمان راه افتاده است، کمک شایانی به رشد و بالندگی بسکتبال کشورمان کرده است. حضور بازیکنان خارجی در تیم­هایی چون مهرام، صباباتری، ذوب­آهن اصفهان، بیم مازندران و ... در کنار بازیکنان جوان ایرانی پیشرفت قابل توجه بسکتبال را سبب شده است. امیدواریم درخشش در المپیک سکوی پرتابی باشد برای این ورزش پرهیجان در کشورمان.

صعود اسپانیا به رتبه ی اول بهترین تیم های ملی فوتبال جهان در جدیدترین رده بندی اعلام شده از سوی فدراسیون بین اامللی فوتبال، فیفا، پس از قهرمانی مقتدرانه ی این تیم در جام ملتهای اروپا، مهر تاییدی بود بر شایستگیهای این تیم در فوتبال جهان. تیم یکدست اسپانیا پس ار سالها ناکامی با یکی از بهترین تیمهای خود در چند سال اخیر پای به مسابقات یورو 2008 گذاشت. «لوییز آراگونس» پیرمرد اسپانیایی آنقدر برای انتخاب بازیکنانش دستش باز بود که «رائول» معروف رئال مادرید را کنار گذاشت. حتی «سسک فابرگاس» هافبک همه کاره ی آرسنال در ترکیب اصلی تیم پیرمرد جایی نداشت و همواره می بایست سایه ی سنگین نیمکت نشینی را تحمل کند. او در بعضی مواقع به تعویض سنتی آراگونس تبدیل شده بود که حول و حوش دقایق 60 تا 70 به میدان فرستاده می شد. فابرگاس در دیدار فینال هم به این دلیل بصورت فیکس به میدان فرستاده شد چون «دیوید ویا» مهاجم تند و تیز باشگاه والنسیا و تیم ملی اسپانیا و هم چنین آقای گل یورو 2008 در بازی نیمه نهایی برابر روسیه مصدوم شده و فینال را نیز از دست داده بود. البته فابرگاس در این بازی هم به طور کامل بازی نکرد و  جای خود را به «ژابی آلونسو» بازیکن مطرح لیورپول داد.

آراگونس بهترین تیمی را که می توانست جمع کرده بود. هر چند اسپانیایی ها در جام قهرمانان باشگاههای اروپا برخلاف این چند ساله توفیقی نیافته و قافیه را به تیم های انگلیسی باخته بودند اما برای موفقیت در معتبرترین تورتمنت اروپایی عزم خود را جزم کرده بودند. «ماتادورها» از همان بازی اول برابر روسیه، با بازی شناور و بافکر خود نشان دادند هدفی جز قهرمانی ندارند. آنها با شکست هر سه حریف خود یعنی روسیه، یونان (قهرمان دوره ی گذشته) و سوئد پای به مرحله یکچهارم نهایی گذاشتند. کاری که هلندیها، رقیب جدی اسپانیاییها بزای کسب جام، هم انجام داده بودند و با سه برد شیرین در گروه مرگ و کسب 9 امتیاز برای سایر تیمها خط و نشان کشیده بود. اما یک لغزش برای هلندیها کافی بود تا برابر روسیه ی باانگیزه که با مربی گری هیدینگ هلندی جولان می داد شکست خورده و در کمال ناباوری از دور مسبقات کنار روند. اما اسپانیایی ها این لغزش را انجام ندادند و در یک چهارم در برابر ایتالیای کم فروغ (نسبت به جام جهانی) تا پایان وقت اضافه مدارا کرد. آن گاه در ضربات پنالتی این «ایکر کاسیاس» بود که آمادگی بدنی خود را به رخ «جی جی بوفون» بهترین دروازه بان حال حاضر جهان کشید و با مهار پنالتی های ایتالیایی ها، آنها را از رسیدن به جمع چهار تیم برتر اروپا محروم ساخت.

شاید راز موفقیت اسپانیا را بتوان در همدلی بازیکنانشان جست. اکثر این بازیکنان که از بهترین باشگاههای داخل خود اسپانیا مانند رئال، بارسلونا، والنسیا، ویارئال، مایورکا انتخاب شده بودند. به جز «سسک فابرگاس» که از آرسنال به تیم ملی کشورش راه یافته بود و «فرناندو تورس» و «ژابی آلونسو» که از تیم نیم اسپانیایی لیورپول به تیم ملی آمده بودند. در ترکیب اصلی این تیم که تقریبا در هر بازی به میدان می رفت، سه بازیکن از بارسلونا؛ پویول، ژاوی و اینیستا، سه بازیکن از والنسیا؛ مارچنا، دیوید سیلوا و دیوید ویا، دو بازیکن از رئال؛ کاسیاس و سرجیو راموس، دو بازیکن از ویارئال؛ مارکوس سنا و خوان کاپدویلا و یک بازیکن از لیورپول؛ فرناندو تورس حضور داشتند.

حضور 95 درصدی بازیکنان حاضر در لیگ باشگاههای اسپانیا، لالیگا، در اسکلت اصلی تیم ملی این کشور نشان از قدرتمند بودن مسابقات باشگاهی در این کشور دارد. چه اینکه اکثر بازیکنان حاضر بر روی نیمکت این تیم هم برخاسته از دل لالیگا بودند. این مساله ابتکار عمل را کاملا به آراگونس می داد تا با اشراف کامل بازیکنانش را انتخاب و برای شرکت در یورو 2008 آماده کند. اسپانیایی ها همان ابزاری را داشتند که آلمانی ها از آن محروم بوده و به همین خاطر هرگز نتوانستند در فینال از پس ماتادورها برآمده و جام را به آنها واگذار کردند.

چهار سال گذشت. یادمان نرفته که چهار سال قبل چگونه یونان با مربی­گری «اتو ریهاگل» مرد آلمانی خود یک به یک حریفان را ازپیش رو برداشت و تاج قهرمانی را بر سر گذاشت. حالا پس از چهار سال دوباره اروپا را تب فوتبال گرفته است. تبی که همیشه در بازی­های باشگاهیی قاره­ی سبز وجود دارد اما جام ملت­های اروپا چیز دیگری است. Euro 2008 امسال در دو کشور سوییس و اتریش برگزا می­شود. تورنمنتی که غایبان بزرگی را هم دارد. غایبانی که سرآمد همه­ی آن­ها تیم ملی فوتبال انگلیس است. بدون شک حضور انگلیسی­ها در این رقابت­ها هیجان آن­را دوچندان می­کرد. با توجه به قهرمانی منچستر یونایتد در لیگ برتر جزیره و هم­چنین قهرمانی این تیم در Champions league و حضور دو تیم دیگر انگلیسی یعنی چلسی و لیورپول در جمع چهار تیم برتر قاره، این انگیزه را در جمع شاگردان «فابیو کاپلو» بوجود می­آورد تا برای قهرمانی در اروپا هم عزم خود را جزم کنند. اما آن­ها صعود نکردند و حال مجبورند در خانه­های خود بنشینند و بازی­ها را از تلویزیون نگاه کنند.

یکی از اتفاقات ویژه­ی این جام هم­گروهی تیم­های ایتالیا، فرانسه، هلند و رومانی در گروه C این رقابت­هاست. سه قدرت برتر فوتبال اروپا به همراه بکب از تیم­های خوب اروپای شرقی یعنی رومانی گروه «مرگ» این تورنمنت را بوجود آورده­اند. ایتالیایی­ها که با مربی­گری «مارچلو لیپی» توانستند بعد از 16 سال جام جهانی را به چنگ آورند حال با مربی­گری «روبرتو دونادونی» در صدد کسب دومین قهرمانی خود در اروپا هستند. قهرمان جهان که از تنها قهرمانی­اش در اروپا 40 سال می­گذرد از تمام داشته­هایش استفاده کرده است و اسب خود را برای قهرمانی زین کرده است. حریف ایتالیا در فینال جام جهانی یعنی فرانسه که جام قهرمانی را در ضیافت پنالتی­ها به رقیبش واگذار کرد آخرین قهرمانی­اش در اروپا را با پیروزی مقابل همین ایتالیا بدست آورده است. بیاد داریم که در فینال رومانتیک euro2000 چگونه تا اواخر بازی لاجوردی پوشان 1-0 از رقیب خود جلو بودند اما به میدان آمدن سیلوین ویلتورد و دیوید ترزگه کار را برای ایتالیایی­ها سخت کرد. ابتدا ویلتورد گل تساوی را زد، سپس ترزگه در وقت اضافه گل طلایی را وارد دروازه­ی ایتالیایی­ها کرد. حال باید دید «دومنک» مربی فرانسه می­تواند انتقا فینال 2006 را از ایتالیا بگیرد یا نه. اما نارنجی­پوشان هلند با مربی­گری «مارکو فان باستن» و ستارگانی چون «ون نیستلروی»، «کویت»، «فان پرسی» و ... چگونه به مصاف دو حریف قدرتمند خود خواهند رفت. ضمن این­که نمی­توان در این گروه از رومانی غافل شد. تیمی که در میادین بزرگ همواره پرقدرت ظاهر می­شود.

گروه­بندی و برنامه­ی بازی­های Euro2008 به شرح زیر است:

گروه A: سوئیس، چک، پرتغال، ترکیه،

گروه B: اتریش، کرواسی، آلمان، لهستان،

گروه C: رومانی - فرانسه، هلند - ایتالیا،

گروه D: اسپانیا، روسیه، یونان، سوئد،

برنامه کامل سیزدهمین دوره مسابقات فوتبال جام ملت های 2008

کشورهای سوئیس و اتریش از شنبه 18 خرداد تا روز یکشنبه 9 تیر به مدت 23 روز میزبان 16 تیم برتر اروپا هستند که برای کسب سیزدهمین جام قهرمانی قاره سبز تلاش خواهند کرد:

مرحله مقدماتی:

شنبه - 18/3/87

گروه A

مسابقه شماره 1 : سوئیس - چک، ساعت 20:30، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل

مسابقه شماره 2 : پرتغال - ترکیه، ساعت 23:15، ورزشگاه استاد دو ژنو

یکشنبه - 19/3/87
گروه B
مسابقه شماره 3 : اتریش - کرواسی، ساعت 20:30، ورزشگاه ارنست هاپل وین 
مسابقه شماره 4 : آلمان - لهستان، ساعت 23:15، ورزشگاه وورترزه کلانگفورت

دوشنبه - 20/3/87

گروه C

مسابقه شماره 5 : رومانی - فرانسه، ساعت 20:30، ورزشگاه لتزی گراند زوریخ

مسابقه شماره 6 : هلند - ایتالیا، ساعت 23:15، ورزشگاه استاد دو سوئیس وانکفورت برن

سه شنبه - 21/3/87
گروه D
مسابقه شماره 7 : اسپانیا - روسیه، ساعت 20:30، ورزشگاه تیوولی اینسبروک
مسابقه شماره 8 : یونان - سوئد، ساعت 23:15، ورزشگاه زیتسن هایم سالزبورگ

چهارشنبه - 22/3/87
گروه A
مسابقه شماره 9 : جمهوری چک - پرتغال، ساعت 20:30، ورزشگاه استاد دو ژنو
مسابقه شماره 10 : سوئیس - ترکیه، ساعت 23:15، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل

پنجشنبه - 23/3/87
گروه B
مسابقه شماره 11 : کرواسی - آلمان، ساعت 20:30، ورزشگاه وورترزه کلانگفورت
مسابقه شماره 12 : اتریش - لهستان، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

جمعه - 24/3/87
گروه C
مسابقه شماره 13 : ایتالیا - رومانی، ساعت 20:30، ورزشگاه لتزی گراند زوریخ
مسابقه شماره 14 : هلند - فرانسه، ساعت 23:15، ورزشگاه استاد دو سوئیس وانکفورت برن

شنبه - 25/3/87
گروه D
مسابقه شماره 15 : سوئد - اسپانیا، ساعت 20:30، ورزشگاه تیوولی اینسبروک
مسابقه شماره 16 : یونان - روسیه، ساعت 23:15، ورزشگاه زیتسن هایم سالزبورگ

یکشنبه - 26/3/87
گروه A
مسابقه شماره 17 : سوئیس - پرتغال، ساعت 23:15، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل
مسابقه شماره 18 : ترکیه - جمهوری چک، ساعت 23:15، ورزشگاه  ورزشگاه استاد دو ژنو

دوشنبه - 27/3/87
گروه B
مسابقه شماره 19 : لهستان - کرواسی، ساعت 23:15، ورزشگاه وورترزه کلانگفورت
مسابقه شماره 20 : اتریش - آلمان، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

سه شنبه - 28/3/87
گروه C
مسابقه شماره 21 : هلند - رومانی، ساعت 23:15، ورزشگاه استاد دو سوئیس وانکفورت برن
مسابقه شماره 22 : فرانسه - ایتالیا، ساعت 23:15، ورزشگاه لتزی گراند زوریخ

چهارشنبه - 29/3/87
گروه D
مسابقه شماره 23 : یونان - اسپانیا، ساعت 23:15، ورزشگاه زیتسن هایم سالزبورگ
مسابقه شماره 24 : روسیه - سوئد، ساعت 23:15، ورزشگاه تیوولی اینسبروک

مرحله یک چهارم نهایی:
پنجشنبه - 30/3/87
مسابقه شماره 25 : تیم اول گروه A - تیم دوم گروه B، ساعت 23:15، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل

جمعه - 31/3/87
مسابقه شماره 26 : تیم اول گروه B - تیم دوم گروه A، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

شنبه - 1/4/87 
مسابقه شماره 27 : تیم اول گروه C - تیم دوم گروه D، ساعت 23:15، ورزشگاه سنت ژاکوب بازل

یکشنبه - 2/4/87

مسابقه شماره 28: تیم اول گروه D - تیم دوم گروه C، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

مرحله نیمه نهایی:
چهارشنبه - 5/4/87
مسابقه شماره 29: برنده بازی شماره شماره 25 - برنده بازی شماره 26، ساعت 23:15، ورزشگاه  سنت ژاکوب بازل

پنجشنبه - 6/4/87
مسابقه شماره 30: برنده بازی شماره 27 - برنده بازی شماره 28، ساعت 23:15، ورزشگاه ارنست هاپل وین

فینال:
یکشنبه - 9/4/87

مسابقه شماره 31: برنده بازی شماره 29 - برنده بازی شماره 30، ساعت 23:15،  ارنست هاپل وین

آیا محبوبیت تیم ملی از بین رفته است؟

هر چند «جواد خیابانی» در طول بازی ایران و امارات مدام از حضور سی و پنج هزار نفری و  چشمگیر هواداران [البته از نظر خودش] تیم ملی تعریف می­کرد، اما همه انتظار استقبال بیشتری از این بازی داشتند حتی «برونو متسو» مربی اماراتی­ها که قبل از بازی اظهار داشته بود که از حضور در استادیوم آزادی و جو وحشتناک آن ترسی ندارم. در حالیکه بوضوح می­شد ترس را ار حرف­های او خواند. شاید متسو هم انتظار حضور صدهزار نفر هوادار ایرانی در استادیوم داشت تا هم امارات را شکست بدهیم و هم انتقام پافشاری­شان نسبت به تغییر نام خلیج فارس به نام جعلی عربی را از آن­ها بگیریم.

یادمان نرفته که دو هفته قبل و در یک روز میان هفته و در بازی پایانی لیگ برتر بین تیم­های پرسپولیس و سپاهان علاوه بر پرشدن ظرفیت کامل استادیوم هواداران بسیاری هم پشت در ماندند. آیا این بدین معنی است که مثلا تیمی باشگاهی مانند پرسپولیس از تیم ملی بیشتر هوادار دارد؟ آیا در این بازی حساس که نتیجه­ی آن دقیقا در وضعیت صعودمان به مرحله­ی بعد تاثیر دارد از یک شهر 10 میلیونی تهران تنها 35 هزار نفر علاقمند به حمایت تیم ملی در استادیوم بودند؟ ضمن این­که تیم ملی تنها یک بار دیگر در این استادیوم میزبان خواهد بود و باید دو بازی سخت خارج از خانه برابر امارات و سوریه انجام دهد.

براستی اگر تیم ملی محبوبیتش را در تهران از دست داده بازی­های این تیم به شهرهای دیگر کشور منتقل کنید تا استقبال بیشتری از بازی­های این تیم صورت گیرد. همان کاری که در کشورهای اروپایی مانند آلمان، ایتالیا و انگلیس انجام می­گیرد. نمونه­ی آن­را در ژاپن هم دیدیم که علاوه بر توکیو شهرهایی مثل یوکوهاما و اوزاکا هم میزبان بازی­های تیم ملی­شان هستند.

چرا با یک مهاجم؟

نمی­دانم چرا با این­که «علی دایی» مربی تیم ملی فوتبال کشورمان می­دانست که ما به سه امتیاز بازی با امارات احتیاج مبرمی داریم، در بازی با آن تیم از یک مهاجم استفاده کرد؟ بیرون ماندن «محسن خلیلی» بهترین مهاجم حال حاضر فوتبال کشور چه توجیه منطقی می­تواند داشته باشد؟ او هم­چنین  دو هافبک دفاعی یعنی «آندو» و «نکونام» را به میدان فرستاد. منکر توانایی­های این دو بازیکن نیستیم اما یک فصل نمیکت­نشینی برای تیموریان و یک فصل مصدومیت برای نکونام هر بازیکنی را از فرم آرمانی دور می­کند. بیرون ماندن «جباری» هم از لیست 18 نفره تیم که می­توانست در نیمه­ی دوم بار تهاجمی تیم را بیشتر کند، خودش جای سوال دارد. «مسعود شجاعی» اگرچه در نیمه­ی اول یکی از معدود خوب­های میدان بود در نیمه­ی دوم با تدبیر برونو متسو به بازیکنی بیکار بدل شد. همان بلایی که سر نیکبخت هم آمد.

این­ها مسایلی بود در بازی رفت تیم ملی با امارات گرد تیم گذشت و این بازی فرصتی بود که مانند بازی با کویت سوخت. حال با پیروزی سوریه برابر کویت وضعیت از آن­چه که بود خطرناک­تر شده است. حال دیگر دایی و تیمش محکوم به برد در هر سه بازی برگشت هستند تا فاجعه­ی حذف در مرحله­ی اول مقدماتی جام جهانی هرگز اتفاق نیفتد.

تیم فوتبال «آ اس رم» موفق شد با شکست «اینترمیلان» فاتح جام حذفی ایتالیا شود. آن­ها [رمی­ها] توانستند در استادیوم خانگی خود یعنی «المپیکو» دو بر یک و با گل­های «فیلیپ مکسس» و «سیمونه پروتا» قهرمان «سری آ» را شکست دهند. «فرانچسکو توتی» کاپیتان تیم علی­رغم اینکه به علت مصدومیت در بازی حضور نداشت در جشن قهرمانی به یارانش پیوست و «کوپا ایتالیا»  بالای سر برد.

رمی­ها تا پایان فصل هم­چون سایه­ای بدنبال اینتری­ها بودند. اینتری که در دو دوره­ی گذشته­ی سری آ قهرمان شده بود و امسال هم نیز با تفکرات «مانچو» قصد تمدید قهرمانی خود داشت. اما تزلزل­های پایان فصل آب و مشکی­پوشان میلانی این فرصت را به بازیکنان رم داد تا خود را به این تیم نزدیک کنند. دیدیم که در روز پایانی کالچو اینتر با 82 امتیاز در صدر جدول قرار داشت و رم با 81 امتیاز در رده­ دوم. وقتی دو تیم در آخرین مصاف خود در سری آ به میدان رفتند هر دو برای کسب اسکودتو شانس داشتند. حتی رمی­ها در بازی با کاتانیا تا دقیقه­ 61 قهرمان ایتالیا بودند اما به میدان آمدن «ابراهیموویچ» برای اینتر در مصاف آن­ها با پارمایی که در معرض سقوط قرار داشت، کاخ آرزوهای رمی­ها را خراب کرد. زیرا او با به ثمر رساندن دو گل، جام قهرمانی را در صدمین سال تاسیس باشگاه اینتر میلان، نصیب یاران مانچینی کرد. این دو گل چنان بر روحیه­ی رمی­ها تاثیر گذاشت که آن­ها در دقیقه­ی 81 گل مساوی را از کاتانیا دریافت کردند تا به همان مقام دومی بسنده کنند.

بعد از قهرمانی اینتر در ایتالیا رمی­ها جریان تازه­ای را براه انداختند و با عنوان کمک داوران به اینتر جهت رسیدن به مقام قهرمانی سعی در یافتن آرامش بودند و برای اثبات برتری­شان نسبت به اینتر جام حذفی را بهترین فرصت برای انتقام دیدند و در میان هواداران پر شور خود ابتدا با گل زیبای مکسس در اواخر نیمه­ی اول پیش افتادند. آ­ن­گاه در 54 ووچینیچ در مصاف با تولدو دروازه­بان اینتر توپ به پروتا سپرد تا او دروازه­ی خالی را باز کند. هر چند «پله» بازیکن 21 ساله و پرتغالی اینتری­ها شش دقیقه بعد با شوتی سنگین اختلاف به حداقل رساند اما نتیجه­ی دو بر یک تا انتهای بازی باقی ماند و رم قهرمان شد.

این نهمین قهرمانی رم در کوپا ایتالیا بود و آن­ها با این قهرمانی موفق شدند با رکورد یوونتوس برابری کنند.

مس همچون ابومسلم؟!

قلعه­نویی از مس رفت. همانطور که از پیش هم معلوم بود که در این تیم ماندنی نخواهد بود. او که بعد از ترک اجباری تیم ملی «بی تیم» مانده بود در ابتدای نیم فصل دوم به مس آمد.  او درست زمانی­ به مس آمد [البته با کبکبه­ی فراوان] که دیگر کسی در کرمان راضی به ماندن «کاظمی» در تیم لیگ برتری این شهر نبود. هر چند قلعه­نویی در مس با بضاعت کم نتایج نسبتا قابل قبولی گرفت و مس را به کمرکش جدول [رتبه­ی دهم] رساند اما از همان روز اول شایعه­ی جدایی­اش گرد تیم به گوش می­رسید. از رفتن به استقلال گرفته تا رقابت با قطبی بر سر تیم ملی و حتی ازبکستان[راست و دروغ این یکی را ما آخر نفهمیدیم].  تماشاگران کرمانی بالاخره با آن روزی که امید داشتند که هرگز نرسد روبرو شدند. بازی مس و فجرسپاسی پایان همراهی «ژنرال» با مس بود. یک پیروزی دلچسب سه بر یک و همه چیز آماده برای وداعی باشکوه. حالا او در استقلال است. در تیم خودش! به یکی از خبرگزاری­ها گفته است: «با اولين تماسى كه آقاى فتح الله زاده گرفت، قبول كردم تا به «تيم خودم» كه در شرايط خوبى به سر نمى برد كمك كنم.» او تیم ملی را هم تیم خودش می­دانست، اما مس را نه. مس، تنها فرصتی بود برای بیکار نبودن و یا حتی انتقام. حالا در استقلال است و هنوز نیامده قول قهرمانی در جام حذفی را می­دهد. مثل فیروز که به خاطر تمرکز بیش از حدش روی جام حذفی تیمش لیگ را کابوس­وار به پایان برد.

اما مسی­ها هم بیکار ننشسته­اند. همانطور که توانستند مربی تیم ملی را به کرمان بکشانند، مربی تیم چهارم لیگ یا به تعبیری مربی «بهترین تیم شهرستانی» لیگ را سکاندار کشتی تیم­شان کردند. صحبت از «پرویز مظلومی» است. او هم یک استقلالی است. اما استقلال را تیم خود ندانست. سال­ها در تیم­های مختلف کشور مربی­گری کرده است. هفت ماه پیش به ابومسلم آمد. آبومسلمی که با خداداد عزیزی انواع و اقسام حاشیه­ها را تجربه کرده­بود. مظلومی به ابومسلم آمد و سرانجام این تیم را با 50 امتیاز تا رده­ی چهارم لیگ بالا کشید. آمدن مظلومی به مس را می­توان به فال نیک گرفت. حالا دیگر هواداران هم خیال­شان راحت است زیرا او تا یک سال دیگر در مس می­ماند چون­که قراردادش یک ساله است.

تیم فوتبال پرسپولیس با کسب پیروزی برابر سپاهان اصفهان در ورزشگاه آزادی با ۵۸ امتیاز فاتح هفتمین دوره رقابت های لیگ برتر باشگاه های کشور شد.

و گل سپهر حیدری در دقیقه ۹۶ که منجر به قهرمانی پرسپولیس شد

رایان گیگز ماموریت داشت به جای پارک جی سونگ به بازی بیاید و در دقیقه ۸۰ گل دوم منچستر یونایتد را به ثمر برساند تا تیمش قهرمان شود. این گل آلکس فرگوسن را تا سرحد انفجار پیش برد و خبر آن خیلی زود به استامفورد بریج شهر لندن رسید تا تیم چلسی در عین ناامیدی گل مساوی را از بولتون بخورد و با دو امتیاز اختلاف قهرمانی را به شیاطین سرخ تقدیم کند.

قطار مسابقات لیگ دسته اول فوتبال جام آزادگان در حال نزدیک شدن به ایستگاه پایانی است و تا این ایستگاه تنها دو ایستگاه فاصله است. در این میان دو تیم «مس رفسنجان» و «گل­گهر سیرجان»، نمایندگان استان کرمان، شرایط تقریبا متفاوتی دارند. این در حالی است که هر دو تیم بازی خود در هفته­ی بیستم را واگذار کردند.

در یکی از این بازی­ها و از گروه اول گل­گهر در بندرعباس به مصاف شهرداری این شهر رفت. سیرجانی­ها که پیش این بازی با امتیاز مشابه سی با پیام ارتباطات خراسان در رده­ی دوم جدول ایستاده بودند، برای حفظ موقعیت خود در جدول به این بازی چشم دوخته بودند اما یک گل زودهنگام از بندری­ها همه چیز را به هم ریخت. هنوز بازی جفت و جور نشده بود که «گئورگ استراتولات» بازیکن محبوب «کربکندی» مربی شهرداری با ضربه­ای دیدنی بندرنشینان را جلو انداخت. شهرداری بعد از این گل به ادراه­ی بازی پرداخت و در دقیقه­ی 64 توسط «ابراهیم محمدی» گل دوم به گل دوم رسید تا گل­گهری­ها از این بازی دست خالی به سیرجان برگردند. گل­گهر با این باخت با همان سی امتیاز قبلی به رده­ی چهارم جدول نزول کرد اما هنوز امیدهای خود را از دست نداده است. زیرا اختلافش با صدر جدول تنها سه امتیاز است.

در دیگر بازی و از گروه دوم تیم مس در زمین چمن نوش­آباد و در میان خیل عظیم هواداران خود که فاصله­ی 15 کیلومتری بین رفسنجان و نوش­آباد را پیموده بودند،  پذیرای شهرداری تبریز بود. رفسنجانی­ها بازی را خوب شدند و موفق شدند در دقیقه­ی ششم بازی با گل «ابوالفضل برزگر» از حریف خود پیش بیفتند. اما شهرداری­چی­ها بر بازی مسلط شدند و در دقیقه­ی هشتاد صاحب یک پنالتی شدند که «ابرقویی» آن را به گل تبدیل کرد. بازیکنان مس که از گل شوکه شده بودند سعی کردند به دروازه­ی حریف نزدیک شوند اما این تبریزی­ها بودند که در دقیقه­ 90 با ضربه­ی «سعید براق­جم» گل برتری خود را به ثمر رساندند و با خوشحالی زمین را ترک کنند. شهرداری با این برد با 27 امتیاز به رده­ی ششم رسید و مس با 31 امتیاز به رده­ی پنجم جدول تنزل کرد تا عملا برای صعود به مرحله­ی پلی­آف شانس اندکی داشته باشد و کارش به «اما و اگرهای» بعید برسد. پس از بازی «اکبر زبردست» مربی مس با انتقاد از داوری گفت: «داور یک پنالتی مشکوک علیه ما گرفت و همین نظم تیمی ما را از هم پاشید.» وی با رضایت از عملکرد بازیکنانش افزود: «بازیکنان در طول بازی دستورات کادر فنی را اجرا کردند اما متاسفانه پس از دریافت گل کاملا تمرکز خود را از دست دادند.» گفتنی است مس با چند هفته پیش پس از فولاد خوزستان در رده­ی دوم قرار داشت اما باخت­های پی در پی این تیم آن­ها را از صدر جدول دور کرد.

هرچند بازی دیروز پرسپولیس و سایپا به خصوص در نیمه­ی اول سرد و کسل کننده بود(یک شوت به دروازه بزای پرسپولیس و صفر برای سایپا و یک موقعیت خطرناک برای سایپا و صفر برای پرسپولیس) اما در اواخر نیمه­ی دوم کمی جذاب و زیبا شد. جدا از گلی که قرمزها زدند و یا در واقع میثاق معمارزاده دروازه­بانی که از سوی علی دایی به تیم ملی هم دعوت شده! به پرسپولیسی­ها تقدیم کرد، عکس­العمل افشین قطبی مربی دوست داشتنی آن­ها در نوع خود جالب توجه بود که مانند «هریستو استویچکف» بازیکن سابق تیم بلغارستان و باشگاه بارسلونا خوشحالی می­کرد. عکس­العمل دایی هم بعد از بازی جالب توجه بود. او که می­خواست بازی بد بازیکنان خود را با به میان آوردن اشتباهات داوری توجیه کند تحت هیچ عنوان قبول نکرد که اشتباه از خودش بوده. تیم او اگر در سایر دقایق بازی هم مانند زمانی که گل خورد بازی می­کرد چه بسا هم بازی بهتری می­دیدیم و هم نتیجه چیزی غیر از این بود.

شاهکار دیگر دایی و یارانش به میدان فرستادن آدیانو آلوز بود که جمع بازیکنان خارجی­شان را به عدد 4 می­رساند که بر خلاف آیین نامه لیگ برتر است و آن­ها مجبور شدند بقیه بازی را 10 نفره بازی کنند.

(هریستو استوچکف)

این روزها واژه­ی «انحلال» در ورزش کرمان، کلمه­ی غریبی نیست و از هر کدام از تیم­های ورزشی استان می­توان بوی انحلال و از هم­پاشیدگی  را شنید. تابستان گذشته بود که مسوولان باشگاه «گل گهر سیرجان» ادامه­ی کار در ورزش کشور را سخت دیدند و ساده­ترین راه حل را که همانا انحلال تیم­های ورزشی بود برگزیدند. این اتفاق در حالی حادث شد که تیم والیبال این باشگاه در همان فصل به مقام نایب قهرمانی لیگ رسیده بود و تیم­های بسکتبال و کشتی این باشگاه هم نتایج در خور توجهی را کسب کرده بودند. هر چند در آن برهه از زمان با وساطت افراد مختلف، آن تصمیم منتفی شد اما تیم­هایی که از این باشگاه در لیگ ­های مختلف شرکت کردند دیگر آن فروغ گذشته را نداشتند.

حال چند وقتی است که بوی انحلال در ورزش کرمان به مشام می­رسد. مسوولان تیم هندبال شهرداری کرمان از تیم­های ریشه­دار کشور، در این رشته، به شمار می­آید، رسما به فدراسیون اعلام کرده­اند که دیگر چنین تیمی وجود خارجی ندارد و در فصل آینده، هندبال کرمان تنها یک تیم در لیگ برتر دارد که آن هم تیم صنعت مس است. هر چند «محسن اخگر» سرمربی این تیم اعلام نموده که در جام باشگاه­های آسیا شرکت می­کند اما نبود پرطرفدارترین تیم هندبال کرمان، در لیگ برتر، برای علاقمندان و اهالی دل­سوخته­ی ورزش دردی است که مرهمی نخواهد داشت.

جدا از کناره­گیری تیم هندبال شهرداری از ورزش کشور، زمزمه­هایی مبنی بر انحلال تیم فوتسال «صنعت ذغال کرمان» [ذغال­سنگ سابق] نیز به گوش می­رسد. این تیم که عمر لیگ برتری­اش تنها به یک فصل می­رسد، سال گذشته با نام ذغال­سنگ کرمان وارد این مسابقات شد. پس از آن با واگذاری به بخش خصوصی، با نام صنعت ذغال به کار خود ادامه داد. هر چند ذغالی­ها در ابتدای حضور خود در لیگ برتر فوتسال نتایج ضعیفی را کسب کردند، اما رفته­رفته خود را بازیافتند و در نهایت از سقوط به دسته­ی پایین­تر رهایی پیدا کردند. حال پس از یک فصل تلاش، اطمینانی به ادامه­ی کار توسط این تیم هم نیست. البته شاید امتیاز آن به تیم دیگری واگذار شود که آن­هم مستلزم حضور این تیم در شهری غیر از کرمان است.

به­راستی ورزش کرمان در چه راهی قدم برمی­دارد. آیا باید سال و سال­هی آینده منتظر خبر انحلال تیم­های مختلف باشیم؟ آیا تیم والیبال برق که امسال مجوز حضور در سوپر لیگ را بدست آورده است تنها یک فصل در این لیگ بازی خواهد کرد و فصل آینده پس از انحلال به خاطره­ها خواهد پیوست؟ گفتنی است که تور دوچرخه­سواری استان کرمان که از سابقه­ی زیادی در کشور برخوردار است و هر سال در اردیبهشت­ماه برگزار می­شد، نیز امسال برگزار نخواهد شد.

در حالی­که اکثر تیم­های لیگ برتری در تعطیلات عید سخت تمرین می­کردند، علی دایی، مربی سایپا، بیشتر حواسش را معطوف تیم ملی کرده بود زیرا قرار بود تیم ملی یک بازی حساس و سخت را در کویت و در مقابل تیم ملی این کشور برگزار شود.. بازیی که برگزار شد و  تیم ایران در آن بازی، برتری دو بر صفرش را با تساوی 2-2 تعویض کرد. پس از آن علی دایی تا چند جوابگوی سوالات خبرنگاران بود. حتی پس از بازی­های سایپا در لیگ بیشتر حول تیم ملی صحبت می­شد تا سایپا.

قهرمان فصل گذشته در این فصل خوب کار نکرده­است که با می­توان آن­را اینگونه توجیه کرد که آن­ها بازیکنان ارزشمند خود را خیلی راحت از دست دادند ولی از زمانی که دایی سکان رهبری تیم ملی را به دست گرفته است مشکلات این تیم دوچندان شده است.یک شکست مقابل مس کرمان دو شکست پی در پی برابر تیم­های نفت آبادان و برق شیراز دلیلی بر این ادعاست همچنین نارنجی پوشان کرجی در لیگ قهرمانان باشگاه­های آسیا هم نتوانستند حریف نیروی هوایی شوند و دو امتیاز ارزشمند این بازی خانگی را از دست دادند در حالیکه همین تیم را در بازی رفت یک بر صفر شکست داده بودند. این تساوی می­تواند زنگ خطری برای دایی و یارانش باشد. هر چند تیم صعود آن­ها  از گروه­شان محتمل به نظر می­رسد [تنها بازی نسبتا سخت آن­ها مقابل الوصل امارات در دوبی است]  اما در مرحله­ی بعد که حریف­های قدرتری وجود دارد، اشتباه کردن هیچ توجیهی ندارد.

البته دایی همه­ی این مسایل را می­داند. او که در سطح اول فوتبال جهان بازی کرده­است، مسلما هرگز ندیده که مربیی هم­زمان بر دو مسند تیم باشگاهی و تیم ملی باشد. چه اینکه افشین قطبی هم وقتی از قطعی بودن استخدامش جهت تیم ملی مطمئن شد [البته به خیال خود!] قبل از بازی با فجر سپاسی از بازیکنانش خداحافظی کرد. بنابراین خود دایی هم می­داند در آینده­ای نزدیک باید سایپا را تحویل دهد در غیر این صورت این تیم [به خصوص در لیگ قهرمانان آسیا] چنان آسیبی می­بیند که جبرانش تقریبا غیر ممکن است. در آن زمان دایی هرگز نمی­تواند خود را ببخشد.  شاید هم منتظر است که لیگ تمام شود و آن­گاه خود را معطوف تیم ملی کند. که اگر هم چنین باشد با وضعیتی که سایپا دارد [نه قهرمان! می­شود و نه سقوط خواهد کرد] همان بهتر که این کار صورت گیرد. زیرا عکس قضیه هم صادق است. بازی­های پی در پی سایپا در لیگ برتر و لیگ قهرمانان، دایی را چنان درگیر خواهد کرد که ضررش تنها به تیم ملی و مردم که صاحبان اصلی تیم ملی هستند، خواهد رسید.

هر چند تیم فوتبال مس کرمان با 34 امتیاز از 26 بازی در رتبه­ی دهم لیگ برتر قرار دارد اما منقدین قلعه­نویی هم عملکرد وی را در مس خوب ارزیابی می­کنند. به خصوص پیروزی تیم او مقابل سایپا و استقلال که نقاط عطف کارنامه­اش در مدت کوتاه مربی­گری­اش در مس به شمار می­آیند. ولی در این برهه از لیگ قلعه­نویی و تیمش می­بایست دورانی متفاوت با آنچه که قبلا با آن روبه­رو شده­اند تجربه کنند. مسی­ها که آخرین بازی خود را در شیراز و در مقابل برق این شهر 2 – 1 واگذار کرده­اند، سه بازی به مراتب سخت­تر در پیش دارند. آن­ها که بازی مساوی با برق را تنها به خروج مبتدیانه­ی «رحمتی» دروازه­بان ملی­پوش­شان از دست دادند، در این هفته [هفته­ی بیست و هفتم] باید پذیرای صباباتری، تیم سوم جدول، باشند. در این چند ساله بازی­های این دو تیم [مس و صبا] جذاب و مهیج بوده­است. این دو تیم تاکنون پنج بار با هم بازی کرده­اند، دو بار در لیگ دسته­ی اول و سه بار هم در لیگ برتر که سه بازی آن با جنجال و حواشی فراوان همراه بوده. بیاد بیاوری که بازی برگشت دو تیم در فصل قبل در کرمان که با پیروزی 3 – 2 صبایی­ها توام شد، آن­قدر حاشیه داشت که «عادل فردوسی­پور» 30 دقیقه از وقت برنامه­اش را به آن اختصاص داد. او [فردوسی­پور] این کار را چند سال پیش هم پس از بازی دو تیم در لیگ دسته­ی اول، که در آن داور بازی از «مهدوی»، مدیرعامل وقت مس، چند ضربه «مشت سنگین!» دریافت کرد، انجام داده بود.

اما بازی رفت دو تیم در همین لیگ را مس با تک گل «علی مولایی»، بازیکن دوپینگی خود، در صباشهر به نفع خود به پایان برده بود و اکنون صبایی­ها که آن­ها هم به مانند مس مربی خود را تغییر داده­اند و «یحیی گل­محمدی» محبوب را به جای «ضیایی» بر روی نیمکت خود می­بینند هم به قصد انتقام و هم برای پیشی گرفتن از پرسپولیس [در صورت شکست یا تساوی احتمالی سرخ­ها برابر استقلال اهواز] که با 42 امتیاز تنها به دلیل تفاضل گل بهتر از آن­ها بالاتر ایستاده است، به میدان خواهند آمد.

این بازی تنها دغدغه­ی قلعه نویی نخواهد بود زیرا او و تیمش پس از این بازی سخت در هفته­ی آینده میهمان سپاهان اصفهان، صدر نشین فعلی لیگ، خواهند بود. سپاهانی­ها که اکنون با 4 امتیاز اختلاف به صدر جدول تکیه زده­اند، رفته­رفته با «ژوروان ویرا» راه افتادند، بطوری­که موفق شدند پس از دو شکست در جام قهرمانان آسیا، تیم قدر الاتحاد عربستان را از پیش رو بردارند و به آینده­ی خود در این جام امیدوار شوند. بازی رفت مس و سپاهان با تساوی همراه بوده اما ناگفته نماند که مسی­ها فصل گذشته 4 امتیاز شیرین را از تیم قدرتمند اصفهانی گرفتند.

اما این هم برای ژنرال پایان کار نیست. شش روز پس از بازی سخت آن­ها مقابل سپاهان، پنج­شنبه پنجم اردیبهشت، پرسپولیس به کرمان خواهد آمد تا بازی خود را در هفته­ی بیست و نهم برگزار کند. برای قرمزهای پایتخت این بازی هم مانند سایر بازی­ها از اهمیت ویژه­ای برخوردار است. «افشین قطبی» و شاگردانش برای جبران امتیازات از دست رفته در نیم فصل دوم لیگ مجبورند به هر بازی مانند یک فینال نگاه کنند زیرا هر گونه اشتباهی خیلی راحت آن­ها را از قهرمانی دور خواهد کرد.

 بنابراین قلعه­نویی و شاگردانش می­بایست خود را برای یک ماراتن فوتبال سه هفته­ای آماده کنند. زیرا هیچ­کدام از تیم­های سپاهان، پرسپولیس و صبا برای اینکه از رقبای خود عقب نمانند از تمام توانایی­های خود بهره خواهند برد.